صیغه ساعتی، نامِ دیگریست برای خریدن بدن زن؛ معاملهای که در آن مرد «زمان»میخرد وزن «حق وکرامت»میبازد. این شکل از رابطه،نه ازدواج است و نه انتخاب آزاد؛ یک قراردادقدرت است
صیغه ساعتی، نامِ دیگریست برای خریدن بدن زن؛ معاملهای که در آن مرد «زمان»میخرد وزن «حق وکرامت»میبازد. این شکل از رابطه،نه ازدواج است و نه انتخاب آزاد؛ یک قراردادقدرت است
در افغانستانِ زیر سلطهٔ طالبان ، گروهی که مسوول سرکوب سیستماتیک، خشونت ساختاری و نقض گستردهٔ حقوق بشر است . زنان هر روز با تهدید، بازداشت، تحقیر و حذف روبهرو اند. این واقعیت را امروز نه فقط زنان داخل کشور، بلکه حتی مأموران پیشین سازمانهای اطلاعاتی جهان نیز فریاد میزنند.
یکی از حساسترین، جدیترین و پیچیدهترین گرههای کور تاریخ معاصر افغانستان
مسئله «قومگرایی سیاسی»، «بومیبودن» و «ابهام عمدی در آمار جمعیت».
یکی از حساسترین، جدیترین و پیچیدهترین گرههای کور تاریخ معاصر افغانستان
مسئله «قومگرایی سیاسی»، «بومیبودن» و «ابهام عمدی در آمار جمعیت».
نقش محمد گل خان مومند در تغییر نامهای جغرافیایی
(پشتوسازی شمال و غرب)
همه و همه دست به دست هم داده و باعث به وجود آمدن شکاف های قومی در تاریخ معاصر افغانستان شد….
در اواخر تابستان سال ۱۳۴۴ دختری به دنیا آمد که نامش را مونا گذاشتند. کسی نمیدانستاین نوزاد روزی به نمادی از رنج و شجاعت یک نسل بدل خواهد شد.
در کنار تغییر فیزیکی بافت جمعیت(سیاست ناقلین)، «تغییر هویت ساختاری و حقوقی» ازطریق اسناد هویتی، جبهه دوم این استراتژی بوده است.
تغییر بافت جمعیتی در افغانستان، بهویژه در مناطق شمال، مرکزی و غربی، روندی سیستماتیکداشته که از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد و در دورههای مختلف با انگیزههای سیاسی و قومی ادامه یافت.
نام احمدشاه مسعود همواره در کنار جنگجویان و فرماندهان جنگ چریکی تاریخ معاصر از جمله ارنستو چهگوارا و فیدل کاسترو نوشته میشود. معمولاً خبرنگاران ایرانی و نویسندهگان دیگر این چنین مینویسند و کارنامهاش را مورد تحسین قرار میدهند.
هفتم سپتامبر، روز خاموشی بانویی است که نامش با یکی از پرآشوبترین فصلهای تاریخ معاصر افغانستان گره خورده است؛ دکتر اناهیتا راتبزاد.
بیبی سرو (مشهور به بیبی سنگری یا بیبی سروری) همسر اول امیر حبیبالله کلکانی، در روستای صوفیان در قلعه مرادبیگ یا منطقه کهنه خمار در شمال کابل چشم به جهان گشود.
یک کومنت علمی و با ارزش از جانب بانو دانشمند صدیقه ژوبل پشتون تبار در مورد زبان پارسی یا فارسی به آدرس شخص فوق به اسم داور نادی پیرامون هیاهیوی های رسانه ها در این روز ها
در دورهٔ حکومت عبدالرحمن خان، پس از سرکوب قیامهای هزارهها در دههٔ ۱۸۹۰، شمار زیادی از مردم هزاره کشته، آواره و اسیر شدند. در میان اسیران، زنان و دختران نیز حضور داشتند و شماری از آنان برخلاف میل خود بهعنوان کنیز و برده خریدوفروش شدند.
خانواده فقیری در منطقه «چمن» از توابع کویته مرکز ایالت بلوچستان پاکستان در همسایگی منطقه اسپین بولدک ولایت قندهار زندگی میکند. پدر این خانواده، نانی نام دارد که کارگر روزمزد است و چاه حفر میکند. نانی چند ماه پیش دخترش را که لیلا نام دارد و به او ملالی هم میگویند، در یک مدرسه نزد چند ملا شاگرد میکند.
عبدالرحمنخان در قانون با بعضی از اشکال نکاح اجباری و بیحقوقی زنان مقابله کرد؛ اما در عمل، بهویژه در سرکوب هزارهها، حکومت او خود مرتکب اسارت، بردگی و ازدواج اجباری زنان و دختران شد.
سارا آدامز کارمند و تحلیلگر ارشد پیشین بخش ضدتروریسم و اهداف در سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) است که بعدها به عنوان مشاور امنیت ملی در مجلس نمایندگان آمریکا و در پروژههای وزارت دفاع فعالیت کرد. او در سالهای اخیر بهویژه درباره تحولات افغانستان،
تعریفی در فن و مسلک خبرنگاری وجود دارد که میگوید: در امر اطلاعرسانی باید متعادل بود که نه دقت را فدای سرعت و نه سرعت را فدای دقت کرد. اگر یک خبرنگار و خبرگزاری، به اندازهای روی انتشار خبر، دقت و احتیاط به خرج دهد که انتشار امتیاز را سایر خبرنگاران و خبرگزاریها کسب کنند، به تدریج از لحاظ "زمانی" انتشار اخبار، به قعر جدول خبرنگاران و خبرگزاریهای فعال سقوط میکند.