حاکمان ایالات متحده ی امریکا

تاریخ نام شما را نه با شعار «حقوق بشر» بلکه با ننگ معامله با توحش ثبت خواهد کرد. شما افغانستان را نه از سر ناتوانی، بلکه با آگاهی کامل از ماهیت طالبان، در نشست دوحه به دست گروهی سپردید که کارنامه‌اش سرشار از زن‌ستیزی، سرکوب، شلاق، اعدام و تحقیر انسان است

جامعه‌ی ما در آستانه‌ی فروپاشی خاموش

وقتا که در نبشته ی منظره ی سقوط یک جغرافیای بزرگ مثل افغانستان در کام اژدهای خون آشام عصر،و تصویر ملیون ها زندانی واسیر جامعه ما در قفس های امارت وتصاویر ملیون ها زن و دختر در عقب موسسات دربسته ی تعلیمی ومناظر متعدد فقر،وحشت وبربریت به نمایش گذاشته می‌شود،نه تماشاگری چندانی دارد و نه احساس برانگیز است

آموزش دختران, حقی که قابل معامله نیست

نویسنده: شهبانو نوری

روز جهانی آموزش، یادآور اهمیت بنیادین آموزش برای همه انسان‌ها است. آموزش، نه یک امتیاز، بل که حق بنیادین هر کودک است؛ حقی که با جنسیت، قومیت یا وضعیت اجتماعی محدود نمی‌شود. با این حال، میلیون‌ها دختر در افغانستان بیش‌تر از چهار سال است که از حق آموزش محروم‌اند. 

بیانیهٔ حمایتی جنبش آزادی‌بخش زنان در پشتیبانی از تأسیس جبههٔ آزادی‌بخش افغانستان

ما، زنان مبارز، آگاه و آزادهٔ افغانستان، که دهه‌ها بار سنگین ستم، تبعیض، حذف سیستماتیک و خشونت سازمان‌یافته را بر شانه‌های خویش حمل کرده‌ایم، امروز با صدایی رسا و اراده‌ای خلل‌ناپذیر،

رواداری: اصول‌نامه جزایی طالبان برده‌داری و سرکوب‌گری را رسمیت بخشیده است

 سازمان حقوق بشری رواداری به‌تازه‌گی اعلامیه‌ای درباره پیامدهای «اصول نامه جزایی محاکم طالبان» منتشر کرده و هشدار داده که این اصول‌نامه به شدت نگران‌کننده است و در تعارض آشکار با موازین بین‌المللی حقوق بشر و اصول بنیادین محاکمه عادلانه قرار دارد. در این سند آمده است که طالبان، افزون بر دیگر موارد،

مقایسه زنان «فمینیست افغانی» یا وطنی

 با زنان «فمینیست ایرانی» از آدرس همان تفکر خشونت‌آلود مردسالاری می‌آید که هدفی جز سرکوب، تحقیر، به حاشیه‌راندن، بی‌اعتبارکردن و بالاخره به‌دست‌آوردن کنترل فضا ندارد. کلمه فمینیست «وطنی» یا «افغانی» در برابر «فمینیست ایرانی

آموزش دختران؛ خط مقدم یک مبارزه خاموش در افغانستان

نويسنده: طوبا لنگر

من از نسلی هستم که آموزش برایش مسیری طبیعی نبود، بلکه مبارزه‌ای مداوم بود؛ دختری که در نوجوانی آموخت رفتن به مکتب می‌تواند به عملی ممنوعه، و رؤیای دانشگاه به آرزویی دور از دسترس تبدیل شود. روزی که درهای آموزش به روی دختران در افغانستان بسته شد،

نشان بربریت بر پیشانی کاخ سفید

در قرن ۲۱، تجاوز به کرامت زن؛ لکهٔ ننگ بر پیشانی مدعیان دموکراسی و حقوق زن در بزرگترینکشور جهان یعنی ایالات متحده آمریکا پنداشته شده که با هیچ معیاری قابل توجیه نمی باشد

رنگین کمان پندارها و پردازها

منیژه باختری از سیماهای سرشناس افغانستان است. داستان، نقد، تحلیل، ارزیابی و بررسی می‌نویسد؛ در کنار کارهای پژوهشی، برای برابری جنسیتی می‌رزمد و در نقش دپلومات آگاه دستی در اجاق سیاست نیز دارد.

کاراکاس امروز شبیه کابل است

 من از نزدیک شاهد بوده‌ام که اقدامات پنهان (استخباراتی) چه تأثیری بر یک جامعه می‌گذارد. امروز، هنگامی که در غرب درباره ونزوئلا سخن گفته می‌شود، همان روش‌هایی را می‌بینم که افغانستان را نابود کرد.

داعیه زنان افغانستان

 عدم تحصیلات عالی و بسته بودن در مکانب ثانوی به روی دختران جوان ‌ و به انزوا کشانیدن زنان  از جامعه سیاسی ، تعلیمی و فرهنگی  افغانستان در حکومت تحت سلطه طالبان باعث شده تا زنان دوران جمهوریت که به خارج کشور مهاجر شدند با فعالیت های گسترده خویش برای اعاده حقوق زنان فعال باشند

سیلیا فلورس، همسر نیکلاس مادورو، زنی کلیدی در سیاست ونزویلا

متولد ۱۹۵۶، وکیل و سیاستمداری با نفوذ که همزمان با همسرش مسیر سیاسی خود را شکل داد. او اولین زن در ریاست مجمع ملی و دادستان کل ونزویلا بود و به‌خاطر فعالیت‌هایش لقب «اولین مبارز» گرفته است

تحلیل مبارزات زنان افغانستان و ایران: تفاوت شجاعت و همبستگی اجتماعی

به قلم داکتر زهرا حقپرست

مبارزات زنان افغانستان از نظر شدت، هزینه و شجاعت، بی نظیر و از دشوارترین جنبش‌های زنانه در منطقه بوده است،زنان افغانستان نه در برابر یک نظام قابل گفت‌وگو، بلکه در برابر یک گروه مسلح، تروریستی، ایدئولوژیک و عمیقاً ضدانسانی ایستادند؛ گروهی که پاسخ هر صدای اعتراضی را با گلوله، زندان و حذف می‌دهد.

سیاه موی وجلالی

طرح داستانی کوتاه نگارش: داکترعبدالخالق( تنها)

*****************************************

قامت نحیف جلالی ازاثر شعله های سرکش عشق نحیف تر و استخوانی تر شده بود. یاد سیاه موی او را به دیار آرزو های ناکام وسر خورده می برد وپنهانی وآهسته میگریست.جلالی پیشهء کهنه دوزی را اختیار کرده بود تا بتواند یکمقدار پولی بدست آورد

نقدی بر دوران جمهوریت و فمینیسم نمایشی در افغانستان

 با حرمت و افتخار کامل به انسان‌های حق‌طلب

پس از بیست سال، بار دیگر روآردن به پروندۀ هنوزه ناروشن قتل نادیا انجمن سبب شد که در پایان یک هفته کاری و سفر، از یک قطار به قطار دیگر، مانند سربازی سرسپرده برای وطن و هموطن، زبان بگشایم و یادداشت‌هایم را بنویسم. هرچند گاه می‌اندیشم،

یلدا شب تابش نور بر تاریکی ❤️🎉

یلدا اول زمستان ،آخرین شب پاییز و درازترین شب سال است. در یلدا، این جشن باستانی، آغاز دراز تر شدن روزها را جشن می گیریم که به ما یاد آور می شود که حتا دراز ترین شب سال هم به صبح می انجامد و لحظه های تاریک تا ابد باقی نمی مانند.            

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

نامش آمنه است و بر امید درخشش و فرداباوری سحر تلخص کرده است. او در ولایت بدخشان زاده شد. 

آمنه سحر از لیسه‌ی عالی مخفی بدخشی به‌درجه‌ای عالی فارغ گردیده بعداً وارد دانشگاه شد و لسانس خود را در رشته حقوق و ماستری‌اش را در رشته علوم سیاسی موفقانه به پایان رسانید

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

‎رابعه، شاعر والایی از بلخ، گهواره‌ی شعر و ادب است. سروده‌های او، پژواک درد و رنج زنان و مردمان ستمدیده است و با هر بیت، دل‌ها را به تپش و همدلی وا می‌دارد. آغاز راهش درخشان و روشن بود و کتابی از شعرهایش روشنایی دل‌ها را دوچندان کرد، اما این روزها، کمتر فرصت دارد 

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

با افتخار قدیره واسوخت، شاعر معاصر از استان بدخشان را معرفی می‌کنم؛ 

شاعری که سال‌هاست با سرودهای میهنی و مردمی، بازتاب‌دهنده درد، رنج و امید مردم خود است. او نه‌تنها در شعر، بلکه در عمل نیز یار و همراه زنان بیوه و کودکان یتیم بوده و  دست شان گرفته است.

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

نفیسه (غالب)، زادهٔ کابل، از شاعرانی است که تبعید را زیسته و رنج وطن را به شعر سپرده است. او امروز پناهندهٔ مجارستان است؛ مادری،با چهار فرزند، که زندگی و مسئولیت را هم‌زمان بر دوش کشیده است.

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

 انجیلا پگاهی، شاعر و خبرنگار معاصر افغانستان، در خانواده‌ای روشنفکر در کابل زاده شد. از همان سال‌های نوجوانی، شعر را به‌مثابهٔ زبان اعتراض، عشق و آگاهی برگزید و نخستین سروده‌هایش در شانزده‌سالگی شکل گرفت؛ صداهایی که به‌تدریج راه خود را به نشریه‌های داخل و خارج از کشور باز کردند

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

شهرزاد فکرت، با تخلص نگین بدخش، زادهٔ بدخشان و مقیم آلمان است. او تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت و اداره در کشور میزبان به پایان رسانده و هم‌اکنون در ادارهٔ کار و امور اجتماعی آلمان فعالیت دارد

یلدا ا و صدای شعر امروز ❤️🎉

محترم غلام‌نبی اشراقی، زادهٔ استان باستانی هرات، از جمله شاعرانی است که شعر را با احساس صادقانه و نگاه انسانی درآمیخته است. وی از سال ۱۳۶۷ به سرودن شعر در قالب‌های دوبیتی، غزل و مثنوی پرداخته و در سروده‌هایش، عشق، امید، رنج‌های انسان معاصر و آرزوی صلح و آرامش، حضوری پررنگ دارد

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

 لیلی غزل، شاعر پرتوان و دوست‌داشتنی، تا دسامبر ۲۰۲۵ دست‌کم چهار مجموعه شعر را به جامعه ادبی پیشکش کرده است؛ «رقص در باروت» به‌عنوان نخستین گام جدی او در جهان شعر و سپس «دستنبو» ، «رد پای درخت» و «بلخینه‌ها» که با فاصله‌ای زمانی از اثر نخست منتشر شدند و پختگی بیشتر، تنوع قالب‌ها و جان‌مایه‌های عمیق‌تری از غزل و شعر معاصر را با خود دارند.

یلدا؛ یک شب و هزار صدا ❤️🎉

یلدا، کهن‌ترین شب سال و یادگار روشن فرهنگ ما، شبی است که در آن تاریکی به اوج می‌رسد اما نوید روشنایی در دل‌ها زنده می‌شود. این شب، تنها یک رویداد تقویمی نیست؛ نماد صبر، امید و پیروزی نور بر ظلمت است.

آوای آزاده‌گی از میان تاریکی

کنار پنجره اتاقم نشسته‌ام و کتاب «آزادی زنان» را در دست دارم. می‌خواهم آن را مطالعه کنم تا بدانم من، دختری از افغانستان که سال‌ها با موانع و دشواری‌ها دست و پنجه نرم کرده‌ام، از کجا آمده‌ام، از کدام نسل و بازمانده کدام مبارزه بی‌پایان هستم.

داستان واقعی غمگین دختر نامراد

در دل کوه‌های تیرهٔ شمال‌شرق، جایی که باد شبانگاهی صدای گریهٔ درختان خشکیده را با خود می‌برد، دختری بود به نام  ( مستعار ) روشنای  ؛ اما هیچ‌کس او را با این نام صدا نمی‌زد. برای همه، او تنها «دخترِ خانهٔ خاکستری» بود، خانه‌ای که پنجره‌هایش همیشه بسته و درهایش همیشه قفل بود

ریزموج‌ها؛ گفت‌وگو با منیژه رامزی

 یادداشت: منیژه رامزی، نویسنده، پژوهش‌گر و یکی از زنانی است که دغدغه‌ عدالت، آزادی و برابری دارد و در این زمینه کارهای فراوانی انجام داده‌ است. او در این گفت‌و‌گو مسیر زیسته‌ و تجربیاتش را روایت می‌کند. همچنین، از کتاب اخیرش «تا امر ثانی؛ حقایق ناگفته از مقاومت زنان افغانستان برای آزادی» سخن می‌گوید

یادی از همسران ناشناخته و فراموش‌شدهٔ شاه امان الله خان

در هر برگ از تاریخِ این سرزمین، نام مردانی نوشته شده که روزگاری تاج بر سر داشتند؛ اما در پشت هر تاج، سایه‌هایی خاموش، زنانی بودند که کسی نام‌شان را نپرسید، کسی تصویرشان را نگرفت

راز ماندگاری، در حرف‌هایی که بی‌صدا گفته می‌شود

گاهِ عاشقی، ماندگاری در شکوهِ لحظه‌های بزرگ نیست؛

در نجواهای آرامی‌ست که میان دو دل رد و بدل می‌شود.

تفاوت میان ازدواج های ماندگار و غیر ماندگار

 گاهی آدم‌ها فکر می‌کنند ازدواج‌های ماندگار یک راز عجیب دارند، اما حقیقتش این است که ماجرا خیلی ساده‌تر از چیزی‌ست که تصور می‌کنیم. در یک رابطهٔ ماندگار، دو نفر یاد گرفته‌اند حرف دلشان را بزنند؛