همبستگی با زنان و دختران افغانستان برای آزادی-برابری-عدالت

از پنج سال بدین سو طالبان اپارتاید جنسیتی را علیه زنان و دختران افغانستان تحمیل کرده است. این روز سیاه در زندگی زنان و دختران از پانزده اگست ۲۰۲۱ آغاز و تا امروز ادامه دارد٬ پیامد های این روز برای زنان و دختران جنایت ضد بشری است (حقوق زنان٬ حقوق بشر است!). 

طالبان با نقص صریح حقوق اساسی زنان دروازه های علم و دانش را بروی زنان و دختران٬ که نفوذ قابل ملاحظه کشور را تشکیل میدهند٬ بسته نمودند. دسترسی زنان را به کارمحدود نمودند. با منع کردن زنان از کار٬ زنان زیر فشار های اقتصادی به مشکلات روانی مبتلا شدند. هم چنان نرفتن دختران به مکاتب متوسطه – عالی و دانشگاه بحران های روانی را در بین آنان بوجود آورده و زندگی را برایشان جهنم ساختند.

طالبان با گروگان گیری زنان فرصت یافته اند تا هرکدام چهار زن را در عقد خود اسیر بگیرند. با آمدن آنها ازدواج های اجباری و ازدواج های زیر سن به شدت اوج یافت.

حذف سیستماتیک زنان از تمامی عرصه های اجتماعی-آموزشی-کاری -سیاسی جز سیاست اپارتأید جنسیتی طالبان و جنایت علیه زنان افغانستان می باشد. 

در روز ماتم زنان ستم کشیده افغانستان سکوت جفا است! در این روز زنان و دختران شجاع سرزمین ما از سراسر دنیا صدای زنان کشور خود شده٬ با هرگونه امکانات دست داشته اعتراض می کنند و بی عدالتی علیه زنان و دختران افغانستان را به گوش جهانیان می رسانند! 

 

ما فعالان حقوق زن خواهان تثبیت جایگاه واقعی که شایسته زنان افغانستان باشد هستیم. ما آرزو داریم که زنان وطن ما از شهر ها تا دور ترین قریه ها همه به حقوق انسانی شان دست یابند و حق تصمیم گیری و تعین سرنوشت خویش را به حیث یک انسان آزاد و مستقل داشته باشند. و از بار انواع خشونت ها برآمده دوشا دوش مردان آزادانه و با شهامت برای آبادی وطن شان کار و پیکار نمایند. 

ما فعالان حقوق زن از همه ای زنان جهان٬ سازمانهای بین المللی٬ نهاد های مدنی و مدافعان حقوق بشر بویژه مدافعان حقوق زن خواستاریم که با صدایی بلند و متحد دربرابر این همه بی عدالتی ها پهلوی زنان و دختران افغانستان بایستند و از حقوق شان دفاع نمایند.

فرشید ژوبل