نفیسه (غالب)، زادهٔ کابل، از شاعرانی است که تبعید را زیسته و رنج وطن را به شعر سپرده است. او امروز پناهندهٔ مجارستان است؛ مادری،با چهار فرزند، که زندگی و مسئولیت را همزمان بر دوش کشیده است.
پس از سالها نوشتن پراکنده و از دست رفتن دفترهای خاطرات در دو دورهٔ مهاجرت، از سال ۱۳۹۹ شعر را جدیتر دنبال کرد و احساسات خود را نسبت به مردم و میهن در قالب شعر آزاد، دوبیتی، رباعی و غزل به نظم کشید. او با بهرهگیری از راهنمایی استادان، از شعر بیوزن به شناخت و بهکارگیری اوزان عروضی رسید و سرودههایش را صیقل داد.
مجموعهٔ «عشق وطن» نخستین کتاب اوست و اثر تازهای از وی در آستانهٔ انتشار قرار دارد. شعر نفیسه (غالب) صدای آزادی، عدالت و درد مردمی است که هنوز در انتظار رهاییاند.
شیرین.ن مبارز
*****
اگر خوشتان بیاید
بیا جانا که شب یلداست امشب
شبی لطف خدا زیباست امشب
بیا جانا که تا فردا نشینیم
شبی طولانی و تنهاست امشب .
نفیسه غالب
No comments:
Post a Comment