ariana

ariana

Tuesday, November 25, 2014

دل


مولانا کبیر فرخاری
بچیند گل جهان از گلشن دل       دهـــد طــــفل ادب آبــستن دل
ندانستی زیانـــش ای ستمگر      به ناخـــــون ستم خاریدن دل
گرفتی از گهر گــــرد یتیمی       یتیمی را تــــو از آزردن دل

 
نداری دل تو ای غافل زاسرار      نباشد جای غـــفلت مآمن دل
چپاول هر کجا گسترده دامن     شرار افگنده اند در خرمن دل
ندیدم روزخوش ازگردش چرخ   ز گردون می کشد سر شیون دل
ز خون اندیشه ی ما در تپش نیست    کشم آهی بیرون از روزن دل
نپوشد جز لباس کهنه و چرک    ندوزم بعد ازین پیراهن دل
دو بال مرغ دل با رشته بستند     چو صید بسملم بر دشمن دل
ز نبضش می دهد خون بررگ جان    زیان دارد بسر افتیدن دل
زداید تیر گی گاهی ز دفــتر    ببین آنجــا به خود بالیدن دل
کتاب خاطراتم نکته دانیست    پرست از در زبان روشن دل
به جنگ بی هدف فرخاری امروز
بپوشد روی سنگر جوشن دل
ارسالی: امان معاشر                                        ونکوور کانادا
 
 
 
 
 



This email is free from viruses and malware because avast! Antivirus protection is active.