❤️🌿⭐️🎉 پیام جنبش آزادی‌بخش زنان به مناسبت تأسیس ششمین سالگرد

به مناسبت ششمین سالگرد شکل‌گیری جنبش آزادی‌بخش زنان، این روز را به هییت رهبری، اعضای جنبش در سراسر جهان و به‌ویژه به زنان دلیر افغانستان تبریک می‌گوییم و برای آنان در مسیر برابری جنسیتی، آزادی، عدالت اجتماعی و روشنگری، کامیابی‌های بیشتر آرزو داریم

ریشه تبعیض جنسیتی و بی‌عدالتی در جهان در ساختارهای مردسالار و سرمایه‌سالار نهفته است؛ ساختارهایی که توسط انواع مذاهب و ایدیولوژی‌های زن‌ستیز تقویت می‌شوند. تا زمانی که این نظام‌های سرکوبگر،از طالبان تا هر شکل دیگر پدرسالاری برچیده نشوند و دست مذهب از بدن، پوشش، صدای زن و حق انتخاب او کوتاه نگردد، زنان به برابری و عدالت اجتماعی دست نخواهند یافت.

طالبان، به‌عنوان یک گروه ایدیولوژیک و تمامیت‌خواه، دشمن هر نوع آزادی فردی و مدنی‌اند. حضور این گروه جامعه را به‌سوی نوعی برده‌داری معاصر سوق داده است؛ جایی که زنان و دختران بیشترین آسیب را متحمل می‌شوند. در جهان‌بینی طالبان، زن نه انسان آزاد، بلکه ملکیت مرد تلقی می‌شود؛ موجودی بی‌کرامت که حق انتخاب، حق صدا و حق حضور ندارد. تجربه زیسته زنان در نظام طالبانی نشان می‌دهد که آنان باید چنان زندگی کنند که گویی «مرده‌اند» و تنها برای آخرت ارزش دارند. در این تفکر، زن نقشی فراتر از تولید فرزند ندارد؛ فرزندانی که قرار است به صفوف همین ماشین خشونت بپیوندند.

محرومیت زنان افغانستان به‌دلیل جنسیت، دیدگاهی قرون‌وسطایی و شکلی از برده‌داری مدرن است. زنان ، به‌عنوان گروهی که در نظام طالبان به‌طور ساختاری سرکوب می‌شوند، هر روز با خشونت، تحقیر و حذف مواجه‌اند؛ خشونتی که از طریق رسانه‌ها، منابر دینی و نظام آموزشی طالبان تولید و تکثیر می‌شود. ممنوعیت آموزش برای دختران تنها بخشی از بحران است. بخش دیگر، آموزش تحریف‌شده در مکاتب و دانشگاه‌هایی است که طالبان مدیریت می‌کنند. تغییر محتوای کتاب‌ها مطابق ایدیولوژی طالبان، حذف مضامین علمی و جایگزینی آن با متنی که جنگ، جهاد، خشونت و اطاعت کورکورانه را ترویج می‌کند، بخشی از پروژهٔ آنان برای ساختن جامعه‌ی مطیع و بی‌صداست. در این نظام، زن تنها در نقش «خانه‌نشین»، «مادر» و «خدمت‌گذار» تعریف می‌شود و از هر نقش شهروندی حذف می‌شود.

طالبان برای سربازگیری بیشتر، مکاتب و دانشگاه‌ها را به مدرسه‌های دینی تبدیل کرده‌اند. آموزش افراطیت، تشویق کودکان به کشتن یا کشته‌شدن و سپردن نظام آموزشی به افراد بی‌سواد و خشونت‌پیشه که تنها مهارت‌شان ساخت بمب و طراحی حملات انتحاری است، فاجعه‌ی است که آیندهٔ افغانستان را تهدید می‌کند. با این حال، مشکل اصلی افغانستان تنها محرومیت زنان از آموزش نیست؛ ریشه بحران، وجود و گسترش تفکر طالبانی است. تفکری که آزادی اندیشه، آزادی عمل و حق انتخاب را از تمام مردم سلب کرده و جامعه را به گروگان گرفته است.

ششمین سالگرد جنبش آزادی‌بخش زنان را در حالی گرامی می‌داریم که زنان افغانستان هنوز زندانی‌ و از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم اند. در این میان، کمیسیون‌های حقوق بشری و سازمان ملل متحد نیز تاکنون هیچ اقدام عملی و موثر برای پایان‌دادن به این وضعیت انجام نداده‌اند.

مساله امروز افغانستان، حاکمیت یک گروه تروریستی است که بدون مشروعیت مردمی و از طریق زور، خشونت و استبداد بر کشور تحمیل شده است. هر تلاشی برای تغییر وضعیت، تا زمانی که تفکر طالبانی به‌طور روشن و جمعی مردود شمرده نشود، بی‌نتیجه خواهد ماند. هر نوع هم‌سویی، همکاری یا مشروعیت‌بخشی به طالبان در هر سطح و هر شکل به‌معنای تقویت تروریسم جهانی، گسترش خشونت تکفیری و تداوم سرکوب مردم افغانستان است.

از این‌رو، ما بر چند اصل بنیادین تأکید می‌کنیم:

کودک‌همسری را به رسمیت نشناسید!

ازدواج با کودک، جنایت است!

 آپارتاید جنسیتی را به‌عنوان یک جنایت ساختاری به رسمیت بشناسید!

#جنبش آزادی بخش زنان