ویکتوریا سیلیرز یک چترباز باتجربه

 در سال ۲۰۱۵، ویکتوریا سیلیرز از هواپیما در ارتفاع هزاران فوتی به پایین پرید و دچار نقص در دو چتر نجات شد. به نحوی، او به طرز معجزه‌آسایی زنده ماند.

ویکتوریا سیلیرز یک چترباز باتجربه بود که بیش از ۲۶۰۰ پرش انجام داده بود

در یکشنبه عید پاک ۲۰۱۵، او در ارتفاع ۴۰۰۰ فوتی بالاتر از منطقه سقوط در ویلتشایر انگلستان، با پرشی که توسط همسرش، گروهبان ارتش بریتانیا، امیل سیلیرز، ترتیب داده شده و به عنوان هدیه پرداخت شده بود، از هواپیما بیرون پرید.

هر دو چتر نجات اصلی و ذخیره او از کار افتادند و او را با سرعت ۶۰ مایل در ساعت به صورت مارپیچی کنترل نشده به سمت زمین پرتاب کردند.

شاهدان آنقدر مطمئن بودند که او مرده است که یک کیسه حمل جسد به محل حادثه آورده شد.

او فقط به این دلیل زنده ماند که روی یک مزرعه نرم و تازه شخم زده فرود آمد.

او دچار جراحات تهدیدکننده زندگی از جمله شکستگی لگن، شکستگی‌های متعدد دنده و آسیب‌های ستون فقرات شد و هفته‌ها را در بخش مراقبت‌های ویژه گذراند.

از آنجا که از کار افتادن دو چتر نجات به ندرت اتفاق می‌افتد، پلیس تحقیقاتی را آغاز کرد و به سرعت متوجه شد که این نقص تصادفی نبوده است.

متخصصان پزشکی قانونی دریافتند که چتر نجات‌ها عمداً از هر دو سایبان اصلی و ذخیره جدا شده‌اند.

امیل، که شاهد برده شدن چتر نجات ویکتوریا به داخل دستشویی فرودگاه در روز قبل از پرش بود، مورد سوءظن قرار گرفت.

چیزی که این پرونده را ترسناک‌تر می‌کرد این بود که چتر نجات اولین تلاش امیل نبود.

تنها چند روز قبل، در 29 مارس 2015، یک شیر گاز در خانه خانوادگی شل شده بود و در حالی که ویکتوریا و دو فرزند خردسالشان، یک نوزاد و یک کودک سه ساله، در داخل بودند، ملک با گاز پر شده بود.

ویکتوریا به موقع بوی نشتی را حس کرد و به سختی فرار کردند.

بازرسان کشف کردند که امیل روابط نامشروع متعددی داشته و می‌خواسته از بیمه عمر ویکتوریا استفاده کند تا بدهی‌هایش را پرداخت کند و زندگی جدیدی را با دوست دختری که معتقد بود او و ویکتوریا از هم جدا شده‌اند، آغاز کند.

او دو فرزند خردسالش را برای تماشای پرش مادرشان در آن روز به فرودگاه آورده بود.

پس از دو محاکمه، و عدم موفقیت هیئت منصفه در رسیدن به حکم، امیل در ماه مه ۲۰۱۸ به دو فقره اقدام به قتل محکوم و به حبس ابد با حداقل ۱۸ سال محکوم شد.

قاضی جرایم او را "شرورانه" و "بسیار سنگین" توصیف کرد. ویکتوریا از آن زمان زندگی خود را از نو ساخته، به عنوان فیزیوتراپیست در وزارت دفاع به کار بازگشته و خاطراتی در مورد زنده ماندن از این مصیبت نوشته است.