و با این حال، از نشستن روی خیابان با لباسهای دستدوم تردید نکرد.
فقط برای اینکه حتی برای چند ساعت، زندگی کسانی را لمس کند که هر روز در آن شرایط زندگی میکنند…
زنی که در این عکس میبینید، نه به کمک نیاز دارد و نه به ترحم.
او درخواست صدقه نمیکند.
او فقط دو چیز میخواهد:
— اندکی گشودگی از ذهنهای بسته،
— و اندکی مهربانی از دلهایی که توان حرکت دادن شان را دارد.
این بانو «تاریا هالونن» است؛ رئیسجمهور پیشین جمهوری فنلاند.
شاید نام او برای همه آشنا نباشد، اما او دو دوره رئیس دولت فنلاند بود و در دوران ریاستجمهوریاش، این کشور جایگاه خود را در میان موفقترین کشورهای جهان بیش از پیش تثبیت کرد. بهویژه در آموزش، سلامت و زیرساختهای عمومی.
فنلاند فقط به شهرهای آرام و طبیعت زیبایش معروف نیست.
این کشور زادگاه شرکتهای جهانیای مانند نوکیا، وارتسیلا و پولار نیز است.
اما آنچه بیش از همه چشمگیر است، چیز دیگریست.
این عکس بخشی از یک کمپین آگاهیبخشی اجتماعی است. در آن، رئیسجمهور سابق با لباسهایی که از فروشگاههای دستدوم تهیه شده بود، ساعتهای طولانی بدون سرپناه ماند تا بهتر رنج پناهجویان، بیخانمانها و کسانی را درک کند که جامعه اغلب ترجیح میدهد آنها را نبیند.
او جملهای ساده اما عمیق گفت:
«من هم میتوانستم یک گدا یا یک پناهجو باشم. این فقط شانس بود که مرا به رئیس دولت تبدیل کرد.»
و این یعنی عظمت واقعی.
نه در عنوان و مقام.
نه در جایگاه و قدرت.
بلکه در تواناییِ متصل ماندن به زندگی واقعی و به یاد داشتنِ اینکه اگر شرایط کمی متفاوت بود، چه کسی میتوانستیم باشیم.
دنیا زمانی جای بهتری میشود که ثروتمندان فقط از خیریه حرف نزنند،
بلکه وقتی قدرتمندان وجدان خود را از دست ندهند.
برگردان، شیرین مبارز
No comments:
Post a Comment