داعیه زنان افغانستان

 عدم تحصیلات عالی و بسته بودن در مکانب ثانوی به روی دختران جوان ‌ و به انزوا کشانیدن زنان  از جامعه سیاسی ، تعلیمی و فرهنگی  افغانستان در حکومت تحت سلطه طالبان باعث شده تا زنان دوران جمهوریت که به خارج کشور مهاجر شدند با فعالیت های گسترده خویش برای اعاده حقوق زنان فعال باشند

که این حرکت شان  قابل قدر و باید داعیه زنان افغانستان زنده نگه داشته شود ، و سیاست های زن ستیزانه طالبان مورد مواخذه جهانی قرار گیرد . چنانچه به اثر این فعالیت ها دفتر خاصی برای زنان افغانستان در گوشه از وزارت خارجه اسپانیا تخصیص داده شد . و در کشور های مختلف اروپایی کنفرانس ها دایر می شود و سخنرانی ها صورت می‌گیرد و ابن خانم ها از یک شهر به شهردیگری سفر می کنند . و‌نماینده امریکا در ملل متحد به خاطر  نقض حقوق بشر سیاستا طالبان  را مورد خشم خود قرار می دهد ؟ ا ما موضوع ایکه برای من قابل سوال است که همین کشور های اروپایی برای بیست سال در افغانستان بودند و با پول همین کشور ها موسسات و‌شبکه زنان ، جامعه مدنی ‌وحتی وزارت امور زنان ساخته شد . و تما م کمک های جهانی به افغانستان تحت شرایط حفظ حقوق زنان افغانستان مطرح بود ‌، و حتی  ۲۵ فیصد حضور زنان در پارلمان هم در قانون اساسی افغانستان توسط همین جامعه جهانی درج شد . و بعد از اینکه پروسه صلح با طالبان مطرح شد هر روز همین خانم های جمهوریت  در مطبوعات ، در ملاقات های سفارت خانه های کشور اروپایی مقیم در کابل ، در ملاقات ها با آقای خلیل زاد  حرف نخست همه حفظ حقوق و تعلیم زنان افغانستان(  خط سرخ )ما است . اما متاسفانه همین اروپایی ها به پیروی از امریکا در کنفرانس ننگین دوحه  زنان افغانستان را تسلیم طاابان کردند و اسپانیا کشوری بود که بعد از فرانسه فورا افغانستان را ترک کرد  ، ولی نمیدانم حال این کشور ها چرا به خاطر زنان افغانستان اشک تمساح می ریزند؟  و دفتری در کشور اروپایی به خاطر زنان افغانستان باز می کنند که اصلا مشکل امروزی زنان و دختران افغانستان را حل نمی کند و امید راه درامدی دیگری نباشد ، زیرا اروپایی ها به نوعی می خواهند به جهان نشان دهند که پرچم دار حقوق زنان هستند و  نماینده اتحادیه اروپا در کابل با کلاه فیشنی و کرتی چرمی و اندام زیبا با طلبان خوبش و بیش نموده و در مسابقات بزکشی حضور پیدا می کند . در حالیکه هزاران دختر از رفتن به پوهنتون محروم و‌افغانستان را به سر زمین انجو ها در داخل و خارج که بدترین پدیده برای پیشرفت یک جامعه می باشد تبدیل کرده اند . و درین مورد به دفعات ریس جمهور اشرف غنی با کشور های ( دونر) و‌ خارجی ها در تضاد قرار داشت زیرا وی پافشاری می کرد که انجو ها باید تحت کنترول حکومت باشد . 

در اخبار شنیده شد که خانم اریانا سعید با نیت خیرخواهانه  از کمک یک مکتب امریکایی برای ۵ هزار دختر افغان تعلیمات آنلاین را اغاز خواهد کرد که خبر خوشایند است چ‌ن قطره قطره دریا میشود و این حرکت شان را تحسین می‌کنیم ، ولی سوالاتی هم مطرح است ؟ برای تطبیق این کار  باید برای ۵ هزار دختر ۵ ه هزار( لپ تاپ) اماده شود ، اگر قرار باشد در کابل برق نباشد چطور می  شود ؟ ایا تمام شاگردان  صنف های شش که به صنف هفت می روند به زبان انگلیسی  آشنایی داشته باشند ؟ و  زمانیکه   سند فارغ التحصیلی را می گیرند ایا زمینه تحصیلات عالی میسر است ؟ و زمانیکه به ساید این موسسه ( دفاع) مراجعه می کنید از مردم پول تقاضا می کنند ؟  امید این بار به خاطر حقوق زنان افغانستان راه درآمدی دیگری به روی عده باز نشود و داعیه زنان افغانستان به طور جدی بدون در نظر داشت رقابت های منفی و منفعت های شخصی مطرح باشد . هر چندیکه هر حرکت ایکه از  غرب در مورد زنان افغانستان مطرح می شود توسط طالبان رد می شود زیرا انها با وجود دریافت پول از غربی ها خلاف فرهنگ غربی ها هستند . ای کاش کنفرانس های بزرگ در مورد زنان افغانستان در کشور های چون اندونیزیا ، ترکیه ، مالیزیا ، مصر و‌حتی هندوستان و امثال ان که با فرهنگ کشور ما اقلا از نگاه دین نزدیک است برگزار می شد تا طالبان متوجه موقف زنان مسلمان می در دیگر کشور های اسلامی می شدند . تشکیل اطاقی بنام زنان افغانستان در کشور اسپانیا که چندان هم رول مهمی ندارد  مشکل زنان افغانستان را نه تنها حل خواهد کرد بل حساسیت های حکومت طالبان و قیودات را زیادتر خواهد ساخت و ما باید کاری کنیم که افغانستان از انزوای سیاسی بر اید کشور تا اندازه به پای خود ایستاده شود ، با وضع قیودات بیشتر بر طالبان این زنان هستند که قربانی اول قیودات و فقر اقتصادی خواهند بود . نظر شما عزیزان ؟

زهره یوسف