🌹🌹🌹هشتم مارچ، طنین آزادی

«بگذار زاهدان سیه دامن

رسوای کوی و انجمنم خوانند

نام مرابه ننگ بیالایند

اینان که آفریده‌ی شیطانند»

(فروغ فرخزاد)

 

بانوان مبارز و عدالتخواه؛ دوستان و هم میهنان عزیز!

روز هشتم مارچ، که روز همبستگی جهانی به آن زنان شجاعی بر میگردد که آغازگر بیداری گروه انبوهی بانوان جهان و مبارزه متشکلانهآنان می گردد. یعنی سرچشمه ی آن٬ به اعتراض تابو شکنانه ی کارگر- زنان دستگاه نساجی و بافندگی در شهر نیویارک آمریکا،در سال 1857 ترسایی تعلق دارد؛ بدون شک٬ جرقه ی بیدار کننده و عدالتخواهانه ی آن خیزش دلاورانه و جانبازانه یزنان٬ رفته رفته از مرز های امریکا بیرون و ماهیت جهانی به خود گرفت.

ﺍین روزخجسته همراه با دشواری ها و فداكاری های فراوان٬ به مظهر همبستگی رزمجویانه و دادخواهانه ی جهانی زنان، مبدل گردید؛که از سال 1921 بدینسو٬ همه ساله در گوشه های مختلف این کره ی خاکی بشمول میهن عزیز ما٬ از روزهشتم مارچ٬ بزرگداشت بهعمل می آید. 

انکار نمی توان کرد که پیشینه ﯼ تجلیل از هشتم مارچ دركشور ما و پایه گذاری سازمان دموکراتیک زنان افغانسان٬ با نام زنده یاددکتور اناهیتا راتب زاد٬ بانوی دلیر و فرهیخته و سایر زنان جسور و بیدار و همرکابان صادق شان٬ گره ماندگارخورده است.

 زنان سر بکف وطن مان در آن روزگاران دور٬ با وصف تهدیدها، اتهام ها، تخویف ها، تحقیرها و... ترورهای همرزمان شان، شجاعانه وبی هراس، برای عدالت، آزادی و برابری واقعی این قشر محكوم و مظلوم جامعه٬ یعنی زنان٬ در کنار برادران همرزم شان سرسختانهمبارزه نموده اند؛ و بسا كه عده ی زیاد آنان دراین راه برگزیده شان، جانهای شیرین خود را از دست داده اند؛

یاد شان گرامی و راه شان پر رهرو باد!

با این مقدمه باید گفت که امسال نیز مانند سال و سال های گذشته٬ در حالی به استقبال روز جهانی زنان می رویم که بانوان و دوشیزهگان بی دفاع میهن مان٬ یکی از سخت ‌ترین و تلخ ترین روزگار تاریخ خود را سپری کرده و شاهد خشونت وحشیانه‌ و افسار گسیخته؛ارعاب و زندانی شدن؛ شکنجه و تحقیر؛ هتک حرمت؛ و محرومیت از اساسی ترین حقوق شهروندی و انسانی شان٬ مانند داشتن حقتحصیل؛ حق آموزش علوم طبیعی و بشری؛ حق کار در عرصه های اجتماعی – اقتصادی٬ فرهنگی٬ هنری و سیاسی ... از سویطالبان متحجر و واپسگرا هستند.

 افزون برآن٬ افزایش آمار بیکاری و آواره گی؛ و فقر و گرسنگی؛ کساد و افزایش قیم مواد اولیه؛ نبود خدمات رایگان پزشکی وغیره٬ دردهای جگر خراشی اند که بیش از همه٬ بر روان زنان ستمکش کشور بگونه ی موازی با استبداد دینی طالب ها٬ بیداد می کند.

 نباید نادیده گرفت که دلایل عقب ماندگی اقتصادی – فکری؛ ساختارهای کهنه اجتماعی؛ حضور مناسبات گسترده ی قبیلوی و سنتمردسالاری؛ نابرابری های طبقاتی و از خود بیگانگي بخش زیادی از مردم ... از یکسو زمینه ساز بازگشت دوباره ی حاکمیت طالبان بیفرهنگ٬ به یاري مستقیم «قصرسپید - پنتاگون - سیا»٬ با راه انداري درامه ی «موافقت نامه ی دوحه»٬ در کشور گردید و از سویدیگر٬ این رژیم تاریک اندیش تا اکنون با کاربرد ابزای از «شریعت اسلامی»٬ انواع تبعیض و بی عدالتی ... را بدون هیچگونه مانعی٬در برابر زنان بگونه ی ویژه؛ و در برابر سایر شهروندان٬ اقشار و لایه های اجتماعی و مدنی و فرهنگی بگونه ی اعم٬ روا داشته و عملیکرده اند.

در پیوند به همین دلیل «شریعت اسلامی»٬ یاد آوری کنیم که دو نیم سال پیش٬ یکی از سخن پردازان طالبان به نام وحیدالله هاشمیدر بخشی از مصاحبه با خبرگزاری رویترز گفته بود:

«ما برای برقراری قوانین شریعت در افغانستان حدود ۴۰ سال مبارزه کرده‌ایم. طبق شریعت اسلام زنان و مردانی کهمحرم نیستند نمی‌توانند در یک محیط و زیر یک سقف باشند. زنان و مردان نمی‌توانند در کنار هم کار کنند، این کاملامسلم و مشخص است . زنان حق ندارند به ادارات بیایند و یا در وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی کار کنند.»

(منبع: رادیوی فردا٬ ۲۲/ شهریور - سنبله/۱۴۰۰).

 از این گفته ی ملا وحید الله هاشمی هفته ها و ماه ها سپری شد٬ دیدیم که چگونه و بدون هیچگونه نیروی بازدارنده٬ رژیم طالبان گام بهگام٬ محدودیت های سختگیرانه بر زنان٬ سرزمین مان بیشتر و بیشتر شد؛ که تا کنون دست کم٬ بیش از ۲۰ دستور در ارتباط به محوکردن حقوق انسانی زنان صادر شده و اقداماتی هم صورت گرفته است.

«...این اقدامات بر زنان شامل چهار حوزه اصلی است:

1- محرومیت از سیاست؛

2-  محدودیت حضور یا فعالیت در فضای عمومی؛

3- ممنوعیت ادامه تحصیل؛

4- محدودیت در حق کار.»

منبع: (بی بی سی فارسی؛ ۲۹ جنوری ۲۰۲۳)

 دیگر چه انتظاری را از این گروه تروریستي با تفکر قرون وسطایی در برابر قشر زنان و نفی مطلق و جنون آمیز از نقش هستی آفرینآنان در جامعه می توان داشت!؟

هیچ انتظاری!!

پس چه باید کرد!؟

از آنجایکه «آزادی زنان در گرو آزادی جامعه است»٬ از این رو نیاز جدی و مبرم زمان است تا همه نهادهای اجتماعی٬ سیاسی٬فرهنگی٬ مدنی ... و شخصیت های مستقل٬ دموکرات و ترقیخواه کشور٬ برای آزادي زنان و دیگر شهروندان میهن از زندان و چنبره یدینی؛ پایه گذاری دولت ملی و دموکراتیک٬ از طریق ایجاد جبهه ی واحد ضد دیکتاتوری دینی این هیولای قرن بیست و یک٬ با کنارگذاردن تفاوت ها و اختلافات و سلیقه های شخصی٬ گرایش های سیاسی؛ و اساس قرار دادن خواست های مشترک و درجه اولانسانی با رعایت و بکار بردن ارزش های حقوقی «اعلامیه جهانی حقوق بشر» که در برنامه مشترک٬ بازتاب داده می شود٬ دست بهدست و با استفاده از هرگونه ابزار مثبت تبلیغاتی (نه نفاق افگنانه و خشن...)٬ شهروندان میهن مان را آگاهی ضروری بخشیده وماهیت رژیم ملا – طالب را با اهداف و برنامه های فاجعه بار ولی نعمتان آنان در کشور٬ برملا نمایند تا از نیست کردن کامل وهدفمندانه ی جامعه در غرقاب مصیبت بار جهالت٬ خرافه گرایی٬ دانش ستیزی٬ زنستیزی٬ بی فرهنگی٬ بی هویتی ... جلوگیری شود. بلی؛ پایه گذاری چنان دولت که هم وحدت و دوستی میان اقوام و قبیله های وطن را تمثیل٬ تضمین و حمایت کند؛ و هم حقوق شهروندیزنان در کنار مردان را؛ از جمله حق شرکت زنان در فعالیت‌های اجتماعی، سیاسی٬ فرهنگی و اقتصادی.

در پایان باید گفت که این همه سختگیری های بیان شده از سوی گروه طالبان بر زنان٬ بی‌هیچ تردیدی ریشه در منبع دینی و شرعیدارد؛ و یکی از راه های رهایی زنان و مردان کشور از زنجیر مقدس فقیه ها و امام ها و ملاها و آخندها و طالب ها...٬ آگاهی آنان ازناگفته ها و ناشنیده هایی وحشتناک و باور ناکردني است که در منابع دینی شان٬ وجود دارد.

 هم میهنان آزادی خواه و روشن اندیش میهن!

با هم به سوی تشکیل جبهه ی واحد ضد دیکتاتوری دیني طالبان٬ گام های حماسه آفرین بردارید.

- گسترده و پایدار باد صفوف جنبش آزادی بخش زنان

- فرخنده باد هشتم مارچ٬ روز همبستگی جهاني زنان

-------

کاوه پرویز