وقتی می خواستم برای بیست و دو سالگی صفحه معتبر «آوای زنان افغانستان» سطری بنویسم، بیشتر به فکر افتادم که وقتی نوزادی متولد می شود، چقدر شادمانی دور و برمارا چراغان می کند و بعد با همین نوزاد، کم کم زندگی را تجربه می کنیم. با همین کودک تلخی ها را، شرینی ها را و هر آنچه برای ما هویت می بخشد را لمس می کنیم.
همین کودک نوزاد، قد می کشد، تنومند و توانا سالها را عبور می کند و برای ما چراغی را به دست می گیرد تا آنچه را ندیده ایم، ببینیم و راهی را که نرفته ایم، آشنا شویم
درست همین کیفیت و لذت را میلاد « آوای زنان افغانستان»نیز از آغاز تا امروز داشته است.
با بانو شیرین نظیری، سردبیر آوای زنان افغانستان از سالها به اینسو آشنا هستم، زنی متواضع، پرکار و نویسنده ای متعهد.
زنی که با تمام گرفتاری های زندگی درغربت، یک لحظه هم از راهی که گزیده است، خستگی را به خود راه نداد. زنی که کار کرد، نوشت و چراغ گرفت تا ما در نیمه های راه گم نشویم، همدیگرمانرا پیدا کنیم و نشانه های مانرا تثبیت کنیم.
بانو نظیری با سعی و تلاش رشته های زندگی زنان افغانستان را از گوشه های مختلف جهان به هم پیوند زد، با کتابهایی که نوشت و با تلاش هایی که از مسیر شبکه های مجازی انجام داد.
آنچه اما فعالیت و کار بانو نظیری و صفحه معتبر آوای زنان افغانستان را ویژگی خاصی می بخشد، جستجوی رد پای زنان افغانستان در همه عرصه های زندگی وثبت نام آنان در تاریخ معاصر افغانستان است؛ تاریخ معاصر کشوری که نیم بیشتر جمعیت آن، نه نامی دارد و نه هم نشانی.
ویژگی دیگر این تلاشها گسترش اعتماد به نفس و حرمت به توانمندی های زنان است، آنچه که در آثار بانو نظیری و در صفحه تحت مدیریت ایشان به وضوع قابل لمس است.
من از پنجره ای روشن همین صفحه با زنانی آشنا شدم که هریک برای من هنوز هم الگو اند. زنانی که از کمترین امکانات بیشترین دستاورد ها را داشته اند.
من، با حرمت بی پایان به عنوان یکی از خواننده های صفحه وزین آوای زنان افغانستان، ۲۲ سالگی این خانه آباد زنان را خجسته باد می گویم و آرزومندم که سالهای زیادی بتوانیم از این روز زیبا در بیرون و داخل افغانستان تجلیل کنیم.
از هم بگوییم، گم شده های مارا با چراغان معرفت و دانش پیدا کنیم، تجربه های مارا خاطره بسازیم و با صدای بلند و نیرومند، زن بودن خودرا ترانه بسازیم.
زنان اند که هسته خانواده را می سازند، دیوارها و سقف خانه ها را استوار نگه می دارند و در نهایت این زن است که مرد را آماده زندگی و رزم برای هستی می کند. میلاد و22 ۲۲ سالگی آوای زنان مبارکباد!
نادیه فضل
No comments:
Post a Comment