گفت و شنید شیرین نظیری، با صالحه وهاب واصل شاعر و مدیرمسوول فصلنامه بانو

به سلسله معرفی زنان موفق و سرشناس افغانستان و به بهانه ی دهمین سالگرد فصلنامه بانو،
گفت وشنید را با شاعرنستوه صالحه  وهاب واصل انجام داده ام که تقدیم حضور شما می شود.  

پرسش؛  فصلنامه بانو را با چه امکانات و چه تعداد همکارقلمی آغازنموده اید؟

پاسخ: باتأسف در سال های نخست ایجاد بانو که من هنوز با بانو همکاری نداشتم شاهد عینی مشکل آن نبوده ام اما طوریکه آقای غوث الدین میر، صاحبِ امتیاز و بنیانگذار بانو در گفتگو های شان دررسانه های مختلف یاد آور شده اند ،ایجادبانو با امکان بسیار محدود و موجودیت یک نویسنده و سه علاقه مند صورت گرفته که به مرور زمان به نویسنده گان و همکاران قلمی آن افزوده شده است.

پرسش؛ لوگوی فصلنامه بانو و شکل آن از کجا آمد‌؟

پاسخ: لوگوی بانو الی سال ۲۰۰۹ شکل دیگری داشت که شما در شماره های قبل ازاین سال دیده می توانید، اما بعد از آن که مسوولیت بانو  به من سپرده شد، خواستم لوگوی جدیدی برای بانو طرح ریزی کنم تا هم یک مشخصه خاصی برای بانو باشد و هم  زیبایی و ظرافت خاص خودش را داشته باشد. به کمک محترم تواب وهاب کالیگراف چیره دست کشور که همکارم در ترتیب کتب، تک بیت ها ورباعیات رنگین من می باشندو از فونت خاص دست ساخته خودشان استفاده می کنند، لوگوی بانو را درست کردم وبعد از مشوره آقای میروموافقت ایشان برای نخستین بارآنرا روی شماره سیزدهم نصب کردیم که تا امروز مشخصه بانوست و زیبایی آن را افزونتر ساخته است و امید دارم درآینده ها( من باشم نباشم) هم همین لوگو برای بانو باقی و پایداربماند.

پرسش؛ نخستین شماره فصلنامه بانود‌رچه تاریخی منتشر شد‌؟

پاسخ: فصلنامه بانو برای نخستین بار در ماه می سال ۲۰۰۲ در شهر وین اتریش به وسیله غوث الدین میر و بانو ندا افشاربه نشر رسیده است.

گفته می توانید؛ فصلنانه بانوچند سال طول کشید تا توانست مانند کودکی نوپا شکل بگیرد؟

سه الی چهارسال طول کشید تا بانو توانست از منجلاب  خشونت های ادبی و فرهنگی سر بیرون کند و یکه تاز به پیش رود. بخصوص از پنجمین سالگرد ایجاد بانو که یکجا با شب شعر بانوان درسال ۲۰۰۷  دراتریش تجلیل گردید وآغاز همکاری های بنده با بانو می باشد،من خود شاهد این پیشرفتِ بی سابقه و چشم گیربانودرجامعه فرهنگی برون مرزی کشورمی باشم

پرسش؛قسمیکه می دانیم آغازهرکارمشکل است.آیا فصلنامه بانوهم،درسال‌های نخست تولد خود بامشکل روبرو بوده است؟

پاسخ: بله؛ بانو در سال های نخست شوربختانه با خشونت ها و ضدیت های بسیار جدی روبرو بوده است. بودند افرادی که به اشکال مختلف وغیرمستقیم در راه پیشرفت و انکشاف بانوبا انتقاد های نادرست برنام بانو،پالیسی و اساس نامه بانو سنگ اندازی های داشته اند. ایشان برین عقیده بودند که «بانو» یک کلمه ایرانیست وما افغان هانباید ازاین نام استفاده کنیم در حالی که ما وشما شاهد استیم که بانو یک کلمه پارسی است که ازسالیان سابقه ومتوالی درتاریخ سلطنت های مختلف کشورما برای زنان ودختران به رسم احترام وارج گذاری برمقام زن بکار برده شده است."باید افزود:خانم اززبان ترکی به زبان پارسی آمده است."

 انتقاد دیگرعزیزان مخالف، بیطرفی و غیرسیاسی بودن فصلنامه بانو بوده که خوشبختانه بانوتوانسته با وجود این همه مشکل و ضدیت هابامقاومت بی شاییبه ازهم نپاشد وبه پیش برود که این نمونه توانایی وحوصله مندی کارکنان این نشریه وزین می باشد. اما یار وپشتیبان این سال های پرمشقت بانو دوستان مهربان مثل: بانو ندا افشار، بانو شبنم، استاد غفور جلالی از شهر زیبا هرات وهمچنان چندی ازعلاقمندان خوب مجله، آقای عبدالرب ابراهیمی، بانوانجینرضیاگل ،بانو همایوسفی،بانو ظاهره دلزاده، بانو ملکه سید وبانو فتانه وفا درشهر وین بوده اند که بنده به صفت مدیرمسوول ازنام همه دست اندرکاران مجله بانوازایشان اظهارسپاس وامتنان می کنم

پرسش: قسمی که می دانیم یکی ازویژه گی های انسان سالم وموفق مهارت وتوانایی دربرقراری ارتباط موثر وسازنده با دیگران است . گفته می توانید که موفقیت خود را درفصلنامه بانودرچه حد می‌دانید؟ چه کسانی در این موفقیت سهیم بوده اند؟ پاسخ: موفقیت من دربانو اخلاص و ادای صادقانه وظایف سپرده شده به  من و علاقه شدید من به ادای خدمتی ازاین طریق به خواهران وهموطنانم  بوده است.همچنان شناخت وداشتن دست بالا درکمپیوتر واستفاده از تجارب دوستانم که در گذشته ها دراین بخش کارکرد ها وفعالیت هایی داشته اند.

پرسش؛ رابطه فصل نامه بانو بادیگرمجلات و سایت های ویژه زنان ،که درداخل و خارج کشور منتشرمی شود. چگونه است ؟

پاسخ: با تأسف ما کمتر نشریه های را می شناسیم که به کار کرد های زنان افغانستان اختصاص داده شده باشد. با سایت ها و پروگرام های تلویزیونی وانترنتی بله؛ روابط بسیارسالم ومظبوط وهمکاری های دوستانه برقراراست اما ازچند ماه اخیر به این طرف روابط همکاری با رسانه های داخلی کشورهم درحال برقرارشدن است که محترم غوث الدین میردرسفراخیر شان درافغانستان پلان های نیکی را دراین ارتباط با خود دارند. تا در زمینه موافقت های نهاد های مختلف مطبوعاتی را به شکل قرار داد تنظیم نمایند.

پرسش؛ مهمترین اهداف و فعالیت های سال جدید فصل نامه بانو " دریازده همین سالگرد" چه خواهد بود؟

پاسخ: یکی از اهداف بسیار عمده بانو دریازدهمین سالگرد ایجادش توسعه همکارن قلمی اش(شامل زنان و مردان) درسراسر جهان است که ما درکناراین گام بزرگ آگاهانه پلان های همکاری نشروچاپ بانو را به شکل اشتراکی با کشور های دیگر اروپایی و أخص کشورعزیزما افغانستان داریم،شما می دانید  که برای تنظیم همچوتصامیم و پلانهای کاری علاوه بریک طرح بسیار دقیق وجامع وقت کافی ضرورت است که بزودی روی آن کارخواهیم شد.

پرسش؛ يكی از شاخص های توسعه هركشور،ميزان حضور و فعاليت زنان درآن جامعه است، فصلنامه بانو چقدر می تواند در تبيين و تسريع حضور و فعاليت زنان در جامعه ما نقش موثر داشته باشد؟

با آنکه میزان حضور زنان فعال در دولت فعلی کشور در مقایسه با حضورمردان در فعالیت های اجتماعی بسیار پایین و قلیل است و نفوذ نشریه های مثل فصلنامه بانو درجامعه مرد سالاری افغانستان کار ساده وسهل نیست، اما به اساس پلان های دست داشته ما برای پخش و انتشار فصلنامه بانودرجامعه  زن ستیز فعلی به کمک وزارت اطلاعات عامه، وزارت امور زنان،کتابخانه عامه وچند نهاد اجتماعی و فرهنگی دیگرممکن است. گرچه ما ازطریق سایت های انترنتی هم تبلیغی ونشراتی با هم ارتباط داریم اما شوربختانه نسبت دسترسی نداشتن خواهران ما به کمپیوتر وانترنت ،این پخش وانتشار را در داخل کشور چندان عملی نمی بینیم . ازینرو با پخش دست بدست و رویاروی بانو به خواهران و برادران ما در داخل کشور،موفقیت بانو را در انکشاف اذهان ورشد خود آگاهی برادران وخواهران ستم کشیده ما در داخل کشور مظبوط تر و قاطعترتلقی می نماییم.

سال ها با زنان و برای زنان کاری کم وبیش صورت گرفته است. ولی نتیجه نداده، وضعیت تغییرنکرده، روزبدتری شد. هنوززنان درروستاهای کشورما از زن روی لچ " صورت گشاده "ومرد گوینده درتلویزیون روی می گیرند. چه باید کرد؟

پاسخ: دقیقن؛بیشترازصد سال به این طرف مبارزات مختلف دراین راه صورت گرفته و همانگونه که شما فرمودید کدام نتیجه قناعت بخشی بدست نیامده، من با درک قاصرخود موضوع را چنین بررسی و قضاوت می کنم که؛  مبارزین این راه همیشه جد و جهد شان برآن بوده تا زنان را ازاین گودال بد بختی نجات دهند، بیخبر ازاین که هر زن روستایی و نا آموخته سواد، دربند چنگال جهل و نارسایی ذهنی و کم علمی مرد خانواده اش قرار دارد.

درپایان کلام، پیام شما منحیث یک شاعر ورزیده؛ به مادران ،پدران وهمسران برای کاهش ،بیرنگ ونابود کردن خشونت های خانواده گی ،علیه زنان چیست؟ 

پاسخ: پیام من در قدم اول به حیث یک مادر به مادران گرامی اینست که بیایید پسران خود را آگاهانه و روشنگرانه طوری تربیت دهیم که زن را در مجموع بنام  یک زن نی، یک خواهر و یک مادر و یک همسر نی ، نمونه نام و ننگ و غیرت و ناموس نی بلکه بنام یک انسان وهمگون خود شان یک مخلوق خداوند بدانند. به صفت یک دختربه پدران گرامی پیامم این خواهد بود که فرق میان فرزندان شان را نابودسازند درصورتیکه هر دو فرزند( دختر و پسر) در بطن همسر شان از خون خود ایشان است ،هردو مخلوق خدا و انسانند پس صرف در اثر وابسته گی های واهی و پوچ و نابودِ کننده اجتماعی و رسم و رواج های خود ساخته اشخاص نارس و بی درک و نا آموخته سوادِ جامعه ، برمبنای این اختلاف جسمانی و جنسی تعین شده از جانب پروردگار،حق انسانی دختران شان رااز آنها نگرفته به روی عدالت های حقانی و انسانی پا نگذارند و با این خشونت های بیرحمانه این زهر را در وجود پسران شان ترزیق نکنند.

چون خودم همسرکسی استم از همه همسران گرانقدرخواهشمندم تا همسر شان را رفیق زنده گی خود ،به جای ماشین تولید کودک مادر وبعد از خدا(ج) خالق فرزندان شان،بجای ننگ و غیرت همکار و همیارو بلاخره بجای کنیز ملکه خانه و خانواده شان بدانند. زیرا اساس و مبنای تربیوی کودکان در دست مادران است( گفته اند صد سال تعلیم یک سال تربیه خوب). روی این ملحوظ چون زن ها بیشتر از ۵۰ فیصد جامعه مدنی را تشکیل می دهند می توانیم  زنان را بنیانگذار جامعه پیشرفته و مترقی بدانیم.

شاعرعزیز صالحه وهاب واصل ؛ به آرزوی موفقیت و کامگاری ، درهمه امورزنده گی تان از شما تشکر می کنم که به درخواست ما لبیک گفته دعوت ما را پذیرفتید

بانو نظیری عزیز ، بگذارید به پاس امتنان و ارج گذاری برمحبت تان نسبت دعوت بنده به همچو گفت و شنود دلچسپ و ارزنده اظهار سپاس داشته باشم واین یک تک بیت ناچیز را تحت عنوان قدردانی از زحمات تان به شما تقدیم نمایم.

از همت والای تو بر لب سخن داریم ما

ای خوش سخن« شیرین» شمعي در شبستان ادب.