ariana

ariana

Wednesday, February 26, 2014

« بهانۀ خدا »

کریمی استالفی

بهانه بود وجودت ؛
درون باغ بهشت
خوردن میوۀ ممنوعۀ سیب...
سر کشی ها و گناه
تا کلید و سراج
« عشق » شوی .

آهای ... حوای من !! .
بوی نارنج درون یخنت
عطر بوی گل سنجد ،
خمیر بدنت
جفت ماهتاب ، غروب کرده
پس پیرهنت
و تو در آئینۀ شعر
عشقبازانه ، مرا می دیدی
آری .. ای خوبترین
در وجود تو بناء ، عالم شد
و به جان تو قسم
جسم خاکی منـم
آدم شدم .

26/02/2014