گفت وشنید لیلا کاویان،مدیرمسوول مجله زنان افغانستان با شیرین نظیری،عضو شورای مرکزی س.د.ز.ا

شیرین نظیری مبارز فرهیخته از کادرهای ورزیده و فعال سازمان دموکراتیک زنان افغانستان است؛ بانویی توانمند و آگاه که مسوولیت آموزش سیاسی توده‌ای در شورای مرکزی سازمان را بر عهده دارد. او عضو شورای مرکزی س.د.ز.ا، همکار برجسته مجله زنان افغانستان و برنامه‌های «زن و جامعه» در تلویزیون و «زن و زندگی نو» در رادیو،

و همچنین همکار ریاست مبارزه با بی‌سوادی است؛ چهره‌ای اثرگذار که حضورش در هر عرصه با روشن‌گری و تعهد همراه است.                                               

در مقام سردبیر، بارها دیده‌ام که چگونه در میان شلوغی و فشار کارِ تبلیغ، ترویج و تنویر، او با لبخند، قاطعیت و آرامشی کم‌نظیر پیش می‌رود؛ بانویی نیرومند، بااراده و خوش‌سخن که در سکوتِ پرکار خود اثر می‌گذارد و کمتر ستوده می‌شود. اکنون شما را به خواندن گفت‌وشنید با این زن تاثیرگذار دعوت می‌کنم؛ زنی که معنای پایداری و روشنگری را در عمل نشان می‌دهد.                                                                       .                                                                                    

پرسش: ازچندسال به این سو؛درکدام بخش های سازمان دموکراتیک زنان افغانستان کارکرده اید؟

 از سال ۱۳۵۹ کار حرفه‌ای خود را در نواحی سازمان دموکراتیک زنان افغانستان آغاز کردم. سال‌های اول در ناحیه دوم و دهم شورای شهر کابل، در سمت مسوول شعبه تشکیلات انجام وظیفه نمودم. پس از آن، برای فراگیری بیشتر کار سازمانی و توده‌ای به آلمان شرقی اعزام شدم. زمانی که دوباره به وطن برگشتم، کارم را در ناحیه دهم شورای زنان ادامه دادم.

اما پس از مدتی، بنا بر لزوم‌دید هیات اجراییه سازمان دموکراتیک زنان، به شعبه آموزش سیاسی و توده‌ای شورای مرکزی س.د.ز.ا تبدیل وظیفه شدم. در ابتدا به‌عنوان مربی شعبه فعالیت داشتم و پس از مدت کوتاهی، در جلسه اجراییه سازمان دموکراتیک زنان، به‌عنوان مسوول شعبه (رییس) انتخاب و تصویب شدم.

پرسش:چندنفرهمکاردارید؛آیا با این نیرو که دیده می شود.به کارهای تان درسرتاسرکشور رسیدگی کرده می توانید یانه؟

با صراحت می‌گویم: نه، با این تعداد نیرو نمی‌توانیم به همه کارهای‌مان در سراسر کشور رسیدگی کامل کنیم.

شما بهتر می‌دانید که کار ما، به‌ویژه در بخش سوادآموزی، کاری پرچالش و رو‌در‌رو با مردم است. گاهی با آغوش باز پذیرفته می‌شویم و زمانی هم با چوب و تبر بدرقه‌مان می‌کنند. با آن‌هم، ما با جسارت و مهربانی به سوی مردم می‌رویم؛ از هیچ‌کس نمی‌هراسیم و باور داریم که باید تا رسیدن به هدف‌مان،کمرنگ ساختن بی‌سوادی در میان زنان پیش برویم.

در مورد همکارانم باید بگویم که در شعبه، یک تایپیست و پنج مربی در سکتورهای مختلف مصروف کار استند. یکی از آنان از کشور همسایه و از سازمان فداییان اکثریت ایران با ما همکاری می‌کند. افزون بر این، در روند سوادآموزی شمار زیادی از دختران دانش‌آموز و دانشجو به‌گونه رضاکارانه سهم می‌گیرند و نیروی ارزشمند ما محسوب می‌شوند.

همکاران براساس پلان‌های کوتاه‌مدت و درازمدت هرکدام سرگرم بخش کاری خود استند. اما در روزهای مهم ملی و بین‌المللی،پلینوم‌های سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، سیمینارهای سرتاسری شوراهای زنان، مارش‌های خیابانی، برگزاری هشتم مارچ و…

کار ما از مسیر اصلی فراتر می‌رود. در چنین مواقعی جلسه کمیسیون تدارک را برگزار می‌کنم، وظایف را تقسیم می‌نمایم و تا روز برگزاری محفل، کار همکاران را نظارت می‌کنم. اگر به مشکلی برخورد کنند، خودم در ساحه همراه‌شان می‌روم و مشکل را حل می‌کنم.

این شعبه وظایف فراوان دارد؛ ما هیچ‌گاه وقت آزاد نداریم. حتا بعضی وقت‌ها غذای‌مان را تا آخر نمی‌توانیم صرف کنیم. اگر دست‌کم دو نفر دیگر به تشکیل ما اضافه شود، باور داریم که می‌توانیم بهتر و بیشتر از این کار کنیم.

پرسش؛ شما از مربی های سکتور ها یاد نمودید. اگر ممکن باشد؛درباره این سکتور ها به خوانندگان مجله معلومات  دهید. خالی از دلچسپی نخواهد بود؟

 پاسخ:البته!شعبه آموزش سیاسی توده ی"تبلیغ وترویج"دارای هفت سکتوراست که توضیح و تشریح هر یکی از حوصله این گفت و شنید به دور است. باز هم سعی می کنم به صورت فشرده در زمینه هریک مطالبی بیان کنم.

سکتورتبلیغات:

سازمان دموکراتیک زنان افغانستان بیشترسعی و تلاش خود را در قالب فعالیت های اجتماعی و فرهنگی ارایه می ‏دارد به همین دلیل،اهداف خود را در زمینه ‏های مختلف اعم  از فعالیت های چاپ و نشر وتهیه برنامه تبلیغاتی در رسانه ‏های صوتی ،نوشتاری و تصویری هماهنگ می ‏سازیم.                              

چاپ اوراق تبلیغاتی،چاپ پوسترها و پلکاردها،بروشورها،کتاب ها،شعارهای روی تکه ،پرچم ها، برگزاری نشست ها،مارش ها، راه اندازی میله های عنعنوی ،محافل شعر و موسیقی و ... از مسیر همین بخش تبلیغات صورت می گیرد.                                                       

  سکتور مبارزه با بی سوادی:                                                                            

 بی سوادی زنان را همچو موم درچنگ مردان زن ستیز ،آب می سازد و در سراسر زندگی، آنان را از آگاهی بر حقوق شان دور نگه می دارند،زیرا زن با کسب سواد و دانش می تواند به صورت علمی به حقوق خودآگاه شود،درغیر آن راهی جز سر ماندن بر تمام سنت ها و باور های زن ستیزانه و سنگ شده که زندگی را چون برزخی برای زنان رقم زده، برای شان باقی نمی ماند. ازاینرو سازمان دموکراتیک زنان افغانستان جنبش سواد آموزی برای زنان را درسرلوحه فعالیت های خودقرار داد.تاگراف بیشترین رقم بی سوادی در بین زنان "۹۸ " در صد را کم رنگتربسازد. برای نابودی این دردی کشنده که زنان را به بردگی می کشاند.تحت شعارهر عضو سازمان وظیفه دارد.تا "سه تن ازاعضای بی سوادِ خانواده خود را باسواد بسازد". کار گسترده ای را در سنگر درس وقلم آغاز نمودیم. حتا با ریاست سواد آموزی پروتوکول مشترک را برای محو بی سوادی به امضا رسانیدیم. زیاد ترین فشار کارما درهمین بخش مهم و حیاتی (سوادآموزی)برای زنان متمرکز گردیده است. زیرا زن محروم ازسواد ،کمتر می تواند فرزندان سالم به جامعه تقدیم نماید.

دربخش امحای بی سوادی ما،گروه های سیار تبلیغاتی داریم. این گروه های داوطلب ساحه محل زیست خود را بررسی می کنند،کورس سواد آموزی ایجاد می کند و تدریس کورس ها را نیز رضا کارانه به دوش
می گیرند.

مربی بخش همه روزه طبق جدول کاری خود به کورس ها سر می زند جریان تدریس و رضایت دانش آموزان را ازچگونگی تدریس بررسی می کند. اگر مشکلی وجود داشت آن را به اسرع وقت مرفوع می سازد.                                                   
این جنبش درحقیقت پیش زمینه یک حرکت سراسری به خاطرتامین حقوق برابر زنان بامردان در زمینه آموزش سوادنیز است.                                                                                              

درنتیجه فعالیت های دلسوزانه اعضای این سازمان،هزاران زن ومرد این سرزمین خواندن ونوشتن را درسراسرکشورفرا گرفتند.ازآن جایی که آموزگاران کافی درپیشبرد این امربزرگ دروزارت تعلیم وتربیه (ریاست مبارزه بابی سوادی) وجود ندارد،اعضای سازمان د.ز.ا، افتخاری ومجانی کورس های این ریاست رانیز تدریس می نمایند.

دراثرسعی وتلاش اعضای سازمان زنان در امر مبارزه با بی سوادی ،سازمان دموکراتیک زنان افغانستان موفق به دریافت مدال یونسکو شد.ولی این مدال را به ساده گی نه بلکه به خون ده هازن و  دخترجوان وهزاران دشواری به دست آورد.  

  سکتور  رسانه های جمعی:

 رسانه ها،ابزارهای مهم استند که به وسیله آن پیام های تصویری،صوتی و یانوشتاری به طورمستقیم به  مخاطبان انتقال داده می شود.   

تلویزیون ها،رادیو ها،مجله ها،روزنامه ها،جراید،بروشورها،پوسترها و کتاب ها ازجمله رسانه های جمعی شناخته می شوند.

رسانه ها از انحراف های اجتماعی نظیر تجاوز،خشونت علیه زنان،کشتارها،انفجار  ها و یا رویدادهای اقتصادی،سیاسی و اجتماعی یاد می کنند وگاهی زوایای پنهان یک رویدادجنایی را برای مخاطبان خود آشکار می سازند.بنا به ارزشمندی رسانه ها،ما این سکتور را برای زنان ایجاد کردیم ودربرنامه های زن زندگی نو در رادیو ،زن و جامعه در تلویزیون همچنین به مناسبت های مختلف برخی از برنامه های فوق العاده را مانند پاسخ چیست (برنامه آموزگاه ذهن) را مشترکا با ریاست رادیو تلویزیون سازماندهی و به برندگان جایزه و تحایف نیز اهدا می کنیم.                                                                                                                        

بانوان که از استان ها/ولایت هابه مرکز می آیند.درباره عملکرد ها،پیروزی ها وچالش های شان درتلویزیون گفت وشنید می کنند.درهرگردهمایی های که از سوی شورای مرکزی سازمان دموکراتیک زنان برگزار می گردد.از رسانه ها دعوت می کنیم تا رویداد را بدون کم وکاست ازمسیر برنامه های شان انعکاس بدهند و بامسوولین و دعوت شوندگان (منشی های استانی)گفت وشنید هایی هم داشته باشند.

جهت تنویر وآگاهی دهی بانوان درسراسرافغانستان،مجله زنان افغانستان،بدست نشرسپرده می شود.                                                                                                                                   

مجله زنان افغانستان که شما " لیلا کاویان"مدیریت آن را بعهده دارید،درحضور شما گستاخی نمی کنم اگر ممکن باشد،شما درزمینه همکاران و طرزالعمل مجله در این قسمت کمی معلومات ارایه دارید. تا خوانندگان عزیز راجع به نحوه کارتان آگاهی حاصل نمایند.

  لیلا کاویان: مجله زنان افغانستان ماه یک بار با زیور چاپ آماده می شود. دفترمجله ما در بلاک مطبعه دولتی قرار دارد.دراین دفترمدیرمسوول مجله، معاون،خبرنگار،ویراستار و...کار می کنند. ماهمه مطالب را  که توسط نویسندگان ،شاعران و محققین نوشته شده جمع آوری ،ویرایش و بسته می کنیم. پس از آن جهت کنترول نهایی به شعبه شما یعنی آموزش سیاسی توده ای ارسال می داریم. پس ازارزیابی ومطالعه دقیق کمسیون آموزش ،مطالب گرد آمده دوباره به دفترمجله فرستاده می شود. دراین صورت ما اجازه نشر را بدست می آوریم. مجله زمانی که نشر شد.آنها را به مشترکین مجله و شورا های زنان در سراسرکشور ارسال می داریم.                                                                                                                             

سکتور آموزش سیاسی و توده یی:                                             

 این بخش برای بلند بردن سطح آگاهی سیاسی زنان کار می کند. ما درهرهفته گزارش ها،گفت وشنید ها،زندگینامه ها ،مقاله ها و رویداد های داخلی و خارجی در باره زنان مبارز و پیشگام افغانستان وجهان را جمع آوری ،تکثیر ودراختیار منشی های گروهی قرار می دهیم. تا از مسیر جلسه ها به اطلاع زنان رسانیده شود.                                    .

 برای جلب زنان به کتاب وکتاب خواندن؛ما کتابخانه بزرگی را درسطح شورای مرکزی زنان ایجاد نمودیم. تا زنان کتاب های مورد علاقه خود را دریافت و مطالعه نمایند. هر عضو سازمان دموکراتیک زنان وظیفه دارد تا گزارشی ازمطالعه خود را با اخبارداغ داخلی و خارجی درجلسه ارایه نماید.                                                                     

سازمان دموکراتیک زنان افغانستان به خاطر ارتقای سطح دانش کادر های حرفوی خود،دانشکده زنان را درجنب انستیتوت علوم اجتماعی کمیته مرکزی حزب دموکراتیک زنان افغانستان ایجاد نموده است. در این دانشکده کادر ها ازسرتاسرافغانستان دعوت می شوند و دوره های سه ماه و شش ماه آموزشی را فرا میگیرند درکنارآن اعضای علاقه مند سازمان زنان برای آموزش وکسب تجارب سازمان های زنان دردیگرکشور ها ازبورسیه های کوتاه مدت این سازمان ها مستفید می شوند.                                                

چنان‌که می‌دانید، سازمان زنان ، هر سال برای حمایت از خانواده‌های شهدا ده‌ها دختر را جهت ادامه تحصیلات عالی به خارج از کشور اعزام می‌کند تا دختران این خانواده‌ها از فرصت تعلیم و تحصیل محروم نمانند و بتوانند در آینده به‌عنوان نیروهای تحصیل‌کرده و توانمند، نقش موثر و سازنده‌ای در پیشرفت جامعه ایفا کنند.

برای منشی های شورای های استانی وشهرستانی درپایان هر رویدادی که به کابل دعوت می شوند، سیمینار های علمی و میتودیک دایرمی کنیم. همچنین درهرسفرکه به استان ها می رویم باز هم نظر به ضرورت شان سیمنار های علمی میتودیک برگزار  می کنیم،         

شیوه هایی کار با اسناد یا دفترداری را برای شان  می آموزیم.زیرابسیاری بانوان دربخش کار با زنان خیلی مستعد استند. ولی دربخش امور اداری یا دفتر داری یک کمی مشکل دارند.

سکتور لکچر دهنده گان:

بیانیه‌ها را بر بنیادِ موضوعات داغ و نیازهای واقعی روز تدوین می‌کنیم؛ به‌گونه‌ای که در حد یک شعار باقی نمانند. این بیانیه‌ها مسیر آینده سازمان را با شفافیت کامل ترسیم می‌کنند، آن را از دیگر نهادها به‌روشنی متمایز می‌سازند و برای نیازهایی که سازمان در پی پاسخ‌گویی به آن‌هاست، توجیهی روشن، منطقی و قانع‌کننده ارایه می‌دهند.

بیانیه ها پس از نوشتن،تایپ، ویرایش و چندین کاپی می شود.این کاپی ها بدسترس مسوولین شعبه ها "رییس های دفترها" گذاشته می شود.  در یک روز واحد همه درمحلات که پیش از پیش زنان درآنجا بسیج وسازماندهی شده اند. می روند و روی آن صحبت می کنند. البته با این سادگی که من توضیح داده ام نیست. گاهی از سویی موسسه ها مشکل تراشی صورت می گیرد. نمی خواهند که سه یا چهار ساعت کارشان تلف شود. زمانی هم بیانیه دهندگان مشکل خانوادگی پیدا می کنند ودرهمان روز بالای کارحاضر                    نمی شوند. گاهی هم مشکل ترانسپورتی است.اما،ما باحوصله مندی وخواهش دوستانه همه راراضی نگه می داریم این شیوه کارازموثریت زیادی برخورداراست. افزون برصحبت،پاسخ بر پرسش های زنان ؛به مشکل زنان درمحل کارشان نیزرسیدگی می شود. گروهی سخنرانان رو درروبا رییس موسسه ها تماس می گیرند و مشکل کارمند و یا کارگر را مرفوع می سازند.                                                                                                                                     

سکتور تبلیغ ضد تبلیغ:

امروزکارشناسان صنعت تبلیغ با تحقیق فراوان متوجه شده اند که نقش ضدتبلیغ برای تبلیغ موثرتر و پیچیده تر ودرعین حال بسیار تاثیر گذارتر از انواع تبلیغات مستقیم است.

بنابرآن ما هم خواستیم از این شیوه مستفید شویم ودر وقت کم (فوری)جلو تبلیغات زهرآگین دشمن را بگیریم.به همین منظوراین سکتور را ایجاد کردیم.                     

لیلا: درست متوجه نشدم اگر ممکن باشد کمی بیشتر توضیح دهید.

البته! زمانیکه کورس های سواد آموزی ما جنب و جوش بیشتر گرفت. یعنی اینکه کمیت زیاد زنان به کورس های سواد آموزی رو آوردن و با اشتیاق درس خواندن آغاز کردند.در این هنگام حزب اسلامی گلبدین حکمتیار، درهمه جا دست به تبلیغ زد که زنان و دختران تان را به کورس ها نگذارید. زیرا درآنجا موضوعات ضددین اسلام "درباره لینن ،مارکس ،شوروی وحکومت کارگری، بی حجابی و... سخن زده می شود و دختران و زنان شما را از دین دور می کنند. حتا این حزب یک سازمان مخصوص برضد سازمان زنان در پاکستان تاسیس کرد.                                                                                                                                           

اما،مابا نرمش وخیلی ساده برای زنان توضیح می دهیم که اگرشما باسواد شوید.سرویس های سمت خانه ای تان را به اشتباه نمی گیرید.

اگرکودک تان بیمارشود.شمامنتظرشوهرنمی مانید.می توانید که لوحه دوکتور را بخوانید وکودک را از خشک شدن آب وجودش تاسرحدمرگ نجات دهید.به همین ترتیب مابادختران که به وسیله نیروهای ضدحکومتی مسموم شدند و از مکتب رفتن هراس داشتن و یا تبلیغات که مانع سهم گیری زنان دربخش های اجتماعی می شد. کارزیاد وطاقت فرسایی نمودیم.

  گروه های سیار تبلیغاتی مابه حمام های زنانه،فاتحه خانه،محافل نذر و نیاز زنانه،درزیارت ها،خلاصه در هرجایکه مرکز تجمع زنان است،می روند و به شکل خودمانی وعامیانه بدون معرفی خودصحبت می کنند گاهی هم صحبت ها بشکل گفت وشنود دومبلغ سازماندهی می شود ودرعطف توجه قرارمی گیرد.   

سکتور محصلان ومتعلمان:                      

 با وصف پیشرفت های وزارت معارف دراین چند سال پسین،دشواری ها و کاستی های نیز درفرایند تعلیم و تربیه دانش آموزان وجود دارد. متاسفانه،هنوزهم میلیون ها کودک دخترکه سن مکتب را دارند ، به نسبت نا امنی در روستاها وشهرهای شان از رفتن به مکتب محروم استند.برای سرگرمی های کودکان شهری حتا"درشهرکابل"پارک های سبزبا سامان آلات بازی وجود ندارد.چه رسد به استان های کشور....

ازآن جایکه کشور درحال جنگ اعلام ناشده است.شرایط زندگی برای کودکان وجوانان خیلی دشوار شده است.ما برای این که سطح دانش دوشیزگان را بلند برده باشیم. کانکورس های مقاله نویسی، داستان نگاری، شعرنویسی، نقاشی،تندیس سازی،گلدوزی،بافت،کارهای دستی و ... را درمیان مکتب های شهرکابل و دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل سالانه چندین بار سازماندهی می کنیم و برای تشویق سبقت گیرندگان جوایز نیز اهدا می کنیم.                  

برای متعادل سازی سطح تحصیل دختران با پسران،رقابت های سالم درسی و معلوماتی را درمیان جوان تحت عنوان مسابقه ذهنی(پاسخ چیست؟)ازمسیر تلویزیون راه اندازی می کنیم شماری زیادی از جوانان در این مسابقه ها اشتراک می کنند و هردو جناح زیاد آمادگی می گیرندو معلومات آفاقی بدست می آورند.تا در رقابت پیشی بگیرند.

به برنده گان هم جوایز وتحایف اهدا می کنیم وهم بهترین ها را به بورسیه های تحصیلی معرفی می داریم. برای قدر دانی و تشویق شعرای جوان ما محافل شعر و موسیقی را درخانه علم و فرهنگ شوروی برگزار می کنیم."همین دیروز۲۵ شهریور/سنبله" ما محفل بزرگِ شعر و موسیقی داشتیم.                                                    

 به تعداد ۵۰۰ تن از دانش آموزان ممتاز از مکتب های شهرکابل اشتراک نموده بودند. شعرهای زیبا عاشقانه وحماسی خود را سرودند.فضای خیلی گوارا و پر کیف بود. در پایان محفل، میرمن پروین و سیما ترانه هم آهنگ های خیلی زیبا اجرا کردند.                                                                                                                                         

پروین آوازخوان پیش کسوت ازدختران جوان خواست.تا به موسیقی روآورند و جاهای خالی آواز  خوانان قدیمی را پرکنند.افزون برفشرده معلومات که درباره چگونگی عمل کردهای شعبه آموزش سیاسی توده ای پرسیدید.این شعبه تمام پیام های سازمان د.ز.ارا به مناسبت های مختلف،رویدادهای احزاب،سازمان ها ،اتحادیه ها،انجمن ها و...نوشته و عنوانی مراجع مربوطه ارسال می دارد.              

  پرسش: سالانه چند بار جهت کار و بررسی به شورا های استانی (ولایتی)می روید؟  

چنان که در بالا توضیح دادم. ما بخش های هفت گانه داریم. بنابرحجم زیاد کاردر هرماه یک بارسفر به شورا های ولایتی داریم. نخست کارشورا را به صورت دقیق بررسی و روی نارسایی ها و کاستی هایی شان سمینارهای آموزشی برگزار می کنیم. حتا گاهی درمسایل حقوقی هم پا درمیانی نموده قضایا راحل و فصل می کنیم. با زنان و دختران اقشار مختلف در محلات زیست و کار شان ملاقات  و صحبت می کنیم و از کار های عملی و سازمان ها و کورس های شان دیدار به عمل می آوریم و درپایان گزارش کاری خود را درجلسه هیت اجراییه سازمان ارایه
می داریم. حتا با زنان برجسته، خانواده شهدا مصاحبه های را با تصویر آماده و  به مجله شما ارسال
می داریم....                  

شیرین عزیز،در پایان به صورت فشرده درمورد پروبلم های کاری تان هم بگویید؛

   لیلا جان گرانقدرم؛ چقدرانتظارچنین پرسشی را داشتم.طوری که شما می بینید، شمارکارمندان حرفوی دراین شعبه انگشت شماراست.البته این همکاران عزیزم درامور روزمره باتجربه و ورزیده استند.همه ی وظایف محوله خود را به وجه احسن و به موقع انجام می دهند. اما این شعبه به دو نفر نویسنده جهت نوشتن بیانیه ها،پیام ها،موادسمیناری،اوراق تبلیغاتی و ... نیازمبرم دارد. همچنین منابع مالی ما خیلی کم و ناچیز است.در نشرپوسترها بعضی وقت هابا مشکلِ زیادی مواجه می شویم.

با وصف که هشتاد درصد کار ما درساحه است. شعبه ما موترمستقل ندارد.همکاران گلم با مشکل جدی در این زمینه مواجه استند. زیاد تر وقت ها به موقع به جلسه هایی شان رسیده نمی توانند.

  لیلا کاویان: بخش های فعالیت تان خیلی دلچسپ و در ضمن ارزشمند و بسیار هم موثر است.ازاینکه با این همه تراکم کاربه گفت و شنید ام پاسخ گفتید. یک جهان تشکر. آرزومندم این گفت و شنید جامع رهنمون نسل جوان درآینده ها شود و امور سازمانی خویش را بیشتر از پیش خوبتر و بهتر به نفع زنان رنجدیده و داغدیده وطن سازماندهی نمایند. یک بار دیگرممنون تان ،راه تان سبز. موفق باشید.                                            
تشکر  از شما .     ۴/۶/۱۳۶۲ . شهرکابل