🌹🌹🌹زنان هرگز قربانی نیستند؛ آن‌ها پیشتازان تاریخ‌اند

پیش از پیش هشتم مارچ روز همبستگی زنان جهان را به همه زنان شجاع ناترس و از خود گذر کشورم که مانند دژ آهنین  با دست خالیدربرابرقوانین جابرانه و غیر انسانی طالب ها ایستادند وتا سرحد زندانی وهتک حرمت شدند ، 

دست از مبارزه داد خواهانه  و انسانیشان نه برداشتند. خجسته باد گفته پیروزی شان را در امر تحقق  عدالت ، مساوات و تامین حقوق حقه  شان آرزو مینمایم.

جنبش زنان داد خواه وعدالت طلب منشه میگرد از حادثه اتش سوزی یک فابریک در سال  1857شهرنیویارک.

در همین روز زنان کارگر یکی از فابریکه های بزرگ پوشاک بخاطر شرایط بسیارسخت کاری و وضعیت اقتصادی شان دست بهاعتصاب زدند و این اولین حرکت اعتراض آمیز دستجمعی زنان درتاریخ جهان شمرده میشود . صاحب فابریکه به خاطر جلوگیریازاعتصاب و عدم سرایت ان به سایر نقاط شهر نیویورک و یا به هر دلیل که بود. در های خروجی فابریکه  را بست و آن را آتش زد وتعداد کمی از زنان محبوس توانستن خود را نجات دهند و 129 تن انها طعمه حریق شد و خاطره رقتبار قربانیان این  اعتصاب در ذهنمردم درسراسر جهان باقی ماند .

بعد از گذشت اندک زمان  کلارا زتکین المانی (1857-1933)خواسته  های زنان  را مبنی بر هشت ساعت کار در روز برای زنان ،حقداشتن تعطیلات ، مرخصی زایمان و برابری حقوق زنان  در مقابل قانون مطرح کرد. به اثر پیشنهاد وی در 27اگست سال 1910  دومینکنفرانس سوسیالیستی بین المللی زنان درشهر کپنهاک دنمارک تدویر یافت، که در ان  صدتن  زن از  هفده کشور جهان اشتراک کرده  وروز هشتم مارچ  را به عنوان روز زن برگزیدند.

در سال 1911 زنان قهرمان کشور های دنمارک، المان، اتریش، سویس وامریکا ازروز هشتم مارچ تجلیل بعمل اوردند. و میلیون ها زن دران اشتراک کرده و خواسته های صنفی شان را چنین مطرح کردند: قوانین حمایت  از کار زنان، حق رای ،شرکت در انتخابات، مبارزهعلیه جنگ هائیکه از طرف کشور های تسلط جو امپریالیستی براه انداخته میشود، برابری مزد با مردان در مقابل کار مساوی، هشتساعت کار در روز ، حمایت از مادر و کودک و تعین حداقل مزد به تصویب رسانیدند.

براه افتیدن جنگ های تباه کن  وروی کار امدن

رژ یم دیکتاتور نازی  های المان  تحت رهبری هیتلر باعث گردید تا  از هر نوع تشکل زنان جلوگیری صورت گیرد.  اقدامات انها  سببگردید تا مبارزه زنان به خاطر اعاده حقوق شان به حاشیه رانده شود. اما زنان مبارز  در کشور های مختلف ارام ننشسته به مبارزاتشان مبنی برتحقق  خواسته های شان در جهت  رفع تبعیض در خانواده و کارتربیتی جهت ارتقای شعور سیاسی سایر زنان را ادامهدادند.

 بعد از ختم جنگ جهانی دوم در کشور های اروپایی شرقی  درسال 1956جشن هشتم مارچ بنام روز زن دوباره برگزار شد

تعداد زیادی از کشور ها روز زن را به عنوان جشن رسمی خویش اعلان نمودند.

اما انچه در خور توجه واهمیت قرار دارد . دامنه این مبارزات  بحیث یک سنت گسترش  هرچه بیشتر بخود کسب کرد.

سیر مبارزات داد خواهانه و عدالت طلب زنان در کشور ما:

 در افغانستان نیز علی رغم شرایط اختناق اور قرون وسطایی ، حاکمیت نظام‏‌های ‏استبدادی زنان از جایگاهی  اجتماعی پایینیبرخوردار بوده‏اند ،و به دلیل فقر فرهنگی کل جامعه و خصوصا نظام قبیله‌ی حاکم مورد استثمار قرار گرفته و اکثر اوقات قربانیخواسته‏‌های نظام مردسالار و قبیله‌سالار شده اند.  یکی از عوامل محروم بودن زنان از حقوق حقه شان همین است. اما با تمام این ظلمو ستم‏ ‏و بی‌اعتنایی‏ زنان افغانستان در حیات اجتماعی بار ها نقش ارزنده ی را ایفا کرده اند انها در جریان تاریخ معاصر کشور درکلیهمبارزات وجنبش های ضد استعماری واستبداد سهم گرفته اند، بخصوص در جریان جنگ های عادلانه استقلال خواهی توده  های عظیم  کشور علیه امپریالیزم انگلیس ،زنان کشور ازخود قهرمانی هانشان داده اند.

بعد از استقرار حکومت امان الله  برای اولین بار  زنان حق بیرون شدن از خانه وسهم گرفتن در فعالیت های اجتماعی ، سیاسی ،فرهنگی واقتصادی را به دست اوردند ، مکاتب بنام های مستورات و  «عصمت » تاسیس گردید وملکه ثریا شخصا اداره مکتب مستوراترا بدوش گرفت  .اولین زنی بود که حجاب را بدور انداخته در پارلمان کشور ظاهر شد.. نهضت امانیه برای زنان افغانستان نقطه عطفی درتاریخ کشور به حساب می اید . 

باتاسف دوره های حبیب الله  کلکانی و نادرشاه دوره های دهشت و وحشت، ویرانی و جنایت‏‌های ‏ناگفتنی علیه مردم افغانستان و بهخصوص زنان در این کشور بود.

بعد از کشته شدن ،نادرشاه  دردوران حاکمیت ظاهر شاه پسرش وضعیت زنان بهترشده به خصوص در بخش معارف کار‌های نسبتاخوبی انجام شد. علاوه از سرگیری فعالیت مکاتب دوران امانیه، در سال (1320 ش) لیسه دخترانه زرغونه در شهر کابل تاسیس گردید ودر سال ( 1326 ش) اولین فارغ تحصیلان مستورات با شهادت نامه بکلوریا به حیث معلم جذب مکاتب دخترانه شدند. در  همین سال  یک مکتب  بنام مستوارت در شهر هرات تاسیس شد. در سال 1332 در کل کشور 12 باب لیسه وجود داشت .  وضعیت زنان  بهبود یافته،تا انکه رادیو کابل در شهر کابل افتتاح گردید و اولین زن « خانم پروین» اواز خواند وبه تعقیب ان زنان زیادی به اواز خوانی و سایرفعالیت های اجتماعی رو اوردند. این روند در زمان زعامت داوود نیز ادامه یافت . 

بهترین و بارز ترین دوره  برای مردم کشور و بطور اخص برای زنان  درحاکمیت حزب دیموکراتیک خلق افغانستان بود ،که  زنان در ایندوره جایگاهی خاصی خود را در جامعه یافتند سازمان زنان کشور تحت رهبری زنده یاد دکتر اناهیتا راتبزاد 

یکی از مبارزین دلیر ، شجاع ، بیباک واندیشمند تاسیس و هزاران زن جهت روشن ساختن اذهان جامعه و بخصوص زنان کشور در اینسازمان عضویت داشته  ودرسطوح مختلف حاکمیت کار وفعالیت مینمودند.حاکمیت دیموکراتیک از کانون خانواده ، مصئونیت فردیوجمعی ، ارامش ، صلح ، نظم انقلابی در کشور ، تامین شرایط سالم اعم  حق کار ،تحصیل ، محرمیت مکاتبات ، مصئونیت منزل ، کمکهای بنیادی به نسل نوجوان و شاگردان مکاتب بدون تبعض جنستی حمایت مینمود.

بادرد دریغ در اثر فعالیت گروه های افراطی به حمایت شبکه های استخباراتی منطقه و جهان که  در ضدیت با حاکمیت دیموکراتیکافغانستان  قرار داشتند سقوط نموده،

وازادی زنان با استقرار حاکمیت های اسلامی  نیز به حاشیه رانده شده .این وضعیت اسف انگیز در حاکمیت دوره اول و دوم طالب هاسیر قهقرایی خود را پیمود . گرچه طالب ها جهت اغفال مردم و فریب ذهنیت جامعه جهان از وضعیت زنان در کشور توجیه خود را دارندو ادعا مینمایند . حقوق زنان در مطابقت با شرعیت اسلامی بطور کلی رعایت گردیده است . در حالیکه زنان که اکثریت انها  نان اورخانه بودند از رفتن به ادارات دولتی محروم گردیده، دختران از تحصیل در مکاتب و دانشگاه ها با تهدید وفشار  منع شده اند.خواستهمعقول و انسانی شان از طرف این گروه متحجر وتاریک اندیش نادیده گرفته شده است 

فرمان های متعدد در مورد حجاب و  حقوق شرعی زنان   پیشکش شد و حجاب را یک امر ضروری واسلامی پنداشتند

دفتر حقوق بشری بسته شده و در مقابل داد گاه صحرایی – برخورد نامناسب بازنان  از چالش های بزرگ این گروه است.

حاکمیت طالب ها در درون  خود نیز با چالش های بزرگی از جمله فقر، گرسنگی، بیکاری -اوارگی توده های عظیم کشور، نقض حقوقانسانی قرار دارند انچه انها الی اکنون بالای ان حساب میکردند وضع امنیتی در کشور بود که انهم اهسته اهسته رو به خرابی گرایيد.واختلافات ذات البنی طالب ها گسترده تر گردیده، دزدی و غارت 

اموال مردم، تجاوز برحریم خصوصی مردم و هرروز بیشتر شده است.

از جانبی  دیگر زنان با حفظ تهدید – توهین – تحقیر -گرفتاری ها – لت و کوب  بازهم به خواست های مدنی شان ادامه داده، دامنه ایندادخواهی در بیرون کشور نیز گسترش یافت، در تمام کشور های اروپایی وامریکا علیه  طالب  ها و مداخله بیشرمانه پاکستان  اعتراضات مدنی صورت گرفت،زنان بادر ک و عدالت خواه کشوربا توجه وتشخیص  شیوه های عمیق زن ستیزانه طالب ها در داخل وبیرون مرز ها صدای حق طلبانه شان را جهت تامین حقوق حقه شان  بلند نموده این جبنش خود جوش سراغازی بود برای نه گفتن بهقوانین غیر انسانی  و عملکرد زن ستیزانه طالب ها در سطح  کشور و بیرون مرز های افغانستان  دیده شده که اعتراضات زنان  درداخل کشورعلیه قوانین غیر انسانی طالب  ها به شدت ان سرکوب گردید

طالب ها پا بند هیچ نوع اصول و قوانین دیموکراتیک وانسانی نیستند . 

به  تساوی حقوق اقوام ساکن افغانستان وتطبیق حقوق شهروندی، تشکیل دولت مردم سالار  وحاکمیت قانون 

ارج گذاشتن  به میثاقهای بین المللی وازجمله اعلامیه جهانی  حقوق بشر،  ومناسبات نیک با تمام کشور های جهان نیستند. اینهاشایستگی واهلیت حاکمیت را بر مردم با فرهنگ  کشور ما ندارند.

اینها میخواهند قوانین  1400 سال قبل  دوره عرب ها را در قرن بیست ویکم به اساس اهداف وپلان های شبکه های استخباراتی  درکشور ما به منصه اجرا گذارند.

فلسفه وجودی این گروه را قتل  - کشتار- زن ستیزی -جهالت – نادانی  احتوا میکند. 

 در نهایت امر خواستار انند که سرزمین پاک ومقدس ما را جایگاه افراطی ترین گروه های تروریستی بسازند. که ساخته اند، میخواهنداین سرزمین را به جایگاهی امن دسته های ادم کش اسلامی تبدیل کنند- به همین منظور دسته  های تروریست های وحشی که درمدارس مذهبی  پاکستان تحت تربیه ملاهای دیوبندی در حمایت ای، اس، ای بودند،  به سرزمین ما ،جهت گسترش افراطیت انتقال یافتهتا کشور های منطقه و بخصوص کشور های روسیه ، چین وهند  را به اساس اهداف و پلان های استزاتیژیک   که ازجانب  شبکه هایاستخباراتی  گرفته اند. نا امن سازند.

تشویش و اضطراب رهبران منطقه از گسترش نفوذ گروه های اسلامگرای افراطی  جدی میباشد 

رهبران کشور های منطقه به این عقیده اند طالب ها برخلاف تصور که از انها میرفت روابط شان را با گروه های تروریستی تحکیمبخشیده اند

حضور گروه های تروریستی  درافغانستان مشکل منطقوی و جهانی را به بار اورده است.

دنیا نباید منتظر ان بماند که حوادث بزرگ تر ازگذشته صورت بگیرد. باید به هر طریقه ممکن، اقدامات پیشگیری کنند ه را روی دستگیرند. 

اما انچه در خورتوجه واهمیت قرار دارد،مبارزه ازادی خواهانه و داد طلبانه زنان  در محوریت  تامین عدالت، رفا برای مردم ، ازادی بیان ،حقوق مساوی با مردان و رهایی ازستم طبقاتی و جنستی   با شجاعت و دلیری به اشتراک یک تعداد از زنان شجاع  ورسالتمند  درچوکات « جنبش ازادی بخش زنان افغانستان »براه انداخته شده ،الی رسیدن به قلل شامخ پیروزی ادامه خواهد داشت. 

تشکیل جنبش ازادی بخش زنان افغانستان  بیرون مرزی  یک روزنه  امید بسوی فردای های روشن مبارزه علیه حاکمیت 

قرون وسطی و زن ستیز طالبانی شمرده میشود.زنان داد خواه وعدالت طلب کشورنباید تنها گذاشته شوند .زیرا انها از نیمی نفوسجامعه ما نمایندگی مینمایند باید از انها حمایت شده با انها در یک صف واحد همسو و همصدا گردیم .اینست خواست زمان و شرایطفعلی جامعه در خون خفته و فقیر ومردم مظلوم ما برای نجات ازسیطره نیرو های قرون وسطی در کشور، که 

میتوانیم با همپذیری ،همسویی ، وحدت واتحاد همه ملیت  های باهم برادر و برابر به پیروزی دست یافت.

باعرض حرمت 

ادریس اریب