كسى از من نمى پرسد
چرا رخساره پوشيدم
نه من بدنام خواهم شد
اگر رخساره برآرم
خدايان جنس خاكى محيط ما
برايم حكم مرگم فتوا خواهند كرد
ز من هرگز نپرسيدند
چرا، وز بهر نانى اينچنين آواره ميگردم؟
روى اين زخم هاى ضرب و شتمِ من
نمك با طعنه و هم خنده مى پاشند.
من از آغاز هستى ام
اسير ظلم مردانم
مثال يك عروس خيمه شب بازى
خلاف ميل مى رقصم
 |
This email is free from viruses and malware because avast! Antivirus protection is active.
|
No comments:
Post a Comment