رویا سادات در سال ۱۳۶۲ در هرات به دنیا آمد؛ در دورانی که افغانستان هنوز از جنگ بیرون نیامده بود و در سالهای بعد، با حاکمیت طالبان، سینما عملاً خاموش شد. در همان فضا بزرگ شد، جایی که برای یک دختر، حتی فکر کردن به فیلمسازی هم ساده نبود
او در هرات در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرد، اما مسیرش بهسمت سینما کشیده شد. بدون امکانات حرفهای و بدون آموزش رسمی جدی، از اوایل دهه ۱۳۸۰ همراه با خواهرش الکا سادات وارد کار تصویری شد؛ در زمانی که دوربین برای بسیاری از زنان، یک خط قرمز محسوب میشد.
در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶)، فیلم «سه نقطه» را ساخت؛ یکی از نخستین فیلمهایی که بعد از سقوط طالبان، زندگی زنان افغان را از زاویهای متفاوت نشان داد. این فیلم در جشنوارههای بینالمللی نمایش داده شد و نام او را وارد فضای جدی سینما کرد.
چند سال بعد، با ساخت سریال «رازهای این خانه» وارد تلویزیون شد. این مجموعه از اولین تلاشها برای روایت داستانهای اجتماعی و خانوادگی در قالب درام بود و مخاطبان زیادی پیدا کرد.
در سال ۲۰۱۷، فیلم «نامهای به رئیسجمهور» را ساخت، اثری که بهعنوان نماینده افغانستان به اسکار معرفی شد. داستان زنی که در برابر بیعدالتی میایستد، و بازتابی از واقعیتهای پیچیده جامعه افغانستان است. این فیلم در جشنوارههای جهانی نمایش داده شد و جایگاه او را تثبیت کرد.
در سال ۱۳۹۸، او بهعنوان اولین زن، رئیس «افغان فیلم» شد؛ نهادی که مسئولیت اصلی سینمای کشور را برعهده دارد. این اتفاق برای بسیاری، نشانهای از تغییر در ساختار فرهنگی افغانستان بود.
در زندگی شخصی، او با «عزیز دلدار»ازدواج کرده. فیلمسازی که در پروژههای مختلف سینمایی و تلویزیونی فعالیت داشته است. حضور این دو در کنار هم، بیشتر بهعنوان یک همکاری حرفهای و خانوادگی در فضای محدود سینمای افغانستان شناخته میشود.
با سقوط کابل در آگست ۲۰۲۱، او هم افغانستان را ترک کرد؛ نقطهای که برای بسیاری از هنرمندان افغان، پایان یک دوره و آغاز یک مسیر تازه بود.
رویا سادات از شهری شروع کرد که سینما در آن تقریباً خاموش بود، و به جایی رسید که فیلمش در سطح جهانی دیده شد و خودش در رأس مهمترین نهاد سینمایی کشور قرار گرفت.
مسیر او بیشتر از هرچیز، روایت ساختن در شرایطی است که خودِ ساختن، یک چالش است.
No comments:
Post a Comment