سفر رایگان راه‌آهن «نجات‌دهنده» برای قربانیان خشونت‌های خانواده‌گی در انگلستان

 یک طرح پیشگام راه‌آهن در انگلستان، به قربانیان خشونت‌های خانوادگی کمک می‌کند تا با استفاده از سفر رایگان به پناهگاه‌ها فرار کنند؛ حلقه نجات برای بسیاری از افرادی که در غیر این صورت نمی‌توانستند فرار کنند   

                

آوا (نام مستعار) می‌گوید: «هنگامی که خشونت‌گر خود را ترک کردم، ۱۰ پوند [۱۴ دالر] داشتم». او افزود: «تهیه رایگان تکت قطار، مصونیت مرا تضمین ‌کرد. نمی‌دانستم کجا می‌روم؛ اما احساس اعتماد به نفس کردم. کودکانم از سرعتش لذت می‌بردند. اولین‌بار بود که آن‌ها در قطار بودند. حالا احساس می‌کنم که زنده‌گی‌ام دوباره آغاز شده است.»

آوا یکی از صدها نجات‌یافته خشونت‌های خانواده‌گی است که برای فرار از شریک زنده‌گی خشونت‌گر خود و پناه بردن به پناهگاهی، تکت قطار رایگان در انگلستان به او داده شد. این طرح در ماه مارچ سال گذشته، زیر عنوان «Rail to Refuge» در سراسر این کشور راه‌اندازی شد. این قطار به دلیل افزایش خشونت‌های خانواده‌گی در جریان محدودیت‌های وضع‌شده برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا، به گونه گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.

آمارها نشان می‌دهد که یک هزار و ۳۴۸ تن از این برنامه استفاده کرده‌اند که میانگین چهار نجات‌یافته خشونت‌های خانواده‌گی در روز است. هرچند قرار بود این طرح که به ۳۶۲ کودک بالای ۵ سال کمک کرده بود، در ماه مارچ سال جاری پایان یابد؛ اما اکنون هم‌چنان ادامه دارد.

آوا که قبلاً در NHS (خدمات صحی ملی انگلیس) کار می‌کرد، می‌گوید که از طرف شریک زنده‌گی قبلی‌اش مورد سوءاستفاده جسمی، عاطفی، مالی و جنسی قرار گرفته است. آوا گفت که اکنون شریک زنده‌گی او به اتهام کنترل اجباری و تجاوز، توسط پولیس متهم شده است.

این زن ۳۷ ساله می‌افزاید: «او هر روز منتظر رابطه جنسی بود. اگر من زمینه آن را به او فراهم نمی‌کردم، می‌رفت و چند روز بر نمی‌گشت و من با کودکانم بدون غذا می‌ماندم. او می‌خواست که من رابطه جنسی را شروع کنم، بنابراین، حتا اگر من خواب می‌بودم، باید بیدار می‌شدم.»

آوا در ماه مارچ سال گذشته، قبل از شروع محدودیت‌های ویروس کرونا، با دو فرزندش از یک شریک زنده‌گی متفاوت و خشونت‌گر خود فرار کرد. به گفته او، خشونت‌گرش انتظار داشت همه تمیزکاری‌های خانه را باید وی انجام دهد و او را از کار در بیرون نیز منع می‌کرد. آوا اضافه کرد که آن‌ها هیچ وای‌فای در خانه نداشتند؛ زیرا خشونت‌گر وی می‌خواست او را از نزدیکانش جدا کند. او حتا در خارج از خانه دوربین سی‌سی‌تی‌وی داشت و هر زمانی که برای رفتن به دکان از خانه خارج می‌شد، از او در مورد بیرون رفتن سوال می‌کرد.

آوا می‌افزاید: «من هنوز هم در مورد وی کابوس می‌بینم. وقتی مدل مشابه موتر او را می‌بینم، ترس در اعماق وجودم احساس می‌شود. کودکانم هنوز می‌ترسند. آنان از اوضاع و احوال وی به عنوان یک کابوس یاد می‌کنند. می‌دانستم که اگر با او می‌بودم، زنده نمی‌ماندم.»

آمار در انگلستان نشان می‌دهد که زنان هنگام جدایی یا پس از ترک یک همسر خشن و خشونت‌گر، در معرض بیش‌ترین خطر قتل قرار دارند؛ حدود ۵۵ درصد از زنان مقتول توسط همسر سابق‌شان طی سال ۲۰۱۷ در ماه اول جدایی کشته شدند و ۸۷ درصد در سال اول آن.

هر چهار روز در انگلستان و ولز، یک زن توسط شریک زنده‌گی فعلی یا سابقش کشته می‌شود. یک زن به طور اوسط هفت بار برای ترک شریک خشونت‌گرش سعی می‌کند تا این‌که سرانجام، موفق به فرار می‌شود. قربانیان خشونت‌های خانواده‌گی اغلب مجبور می‌شوند در سراسر کشور نقل مکان کنند تا با خیال راحت از شریک زنده‌گی خود زنده‌گی کرده بتوانند.

در همین حال، خشونت‌های خانواده‌گی در وضعیت کرونا اوج گرفته است و گزارشی که نماینده‌گان مجلس در ماه اپریل سال گذشته نشر کردند، نشان داد که در جریان بحران کرونا، قتل‌ها طی ۲۱ روز دو برابر شده است.

شارلوت نیر، مدیر اجرایی پناهنده‌گی زنان در منطقه ساری (Surrey)، یک ساعت دورتر از لندن، جایی که آوا پس از فرار از شریک زنده‌گی سابق خود به آ‌ن‌جا پناه برد، گفت که نام طرح تهیه تکت قطار رایگان، «نجات‌دهنده زنده‌گی» است. «این طرح می‌توانست زنده‌گی صدها زن را نجات دهد. ۹۰ درصد زنان در پناهگاه ما هستند؛ زیرا اگر قرار باشد در خانه خود بمانند، در معرض خطر قتل از طرف همسر خود قرار می‌گیرند.»

«هنگامی که شما مورد خشونت واقع شده باشید، همه‌چیز کاملاً طاقت‌فرسا به نظر می‌آید. شما وحشت‌زده می‌باشید. عنصر دیگر، خشونت مالی است که غالباً در خشونت‌های خانواده‌گی وجود دارد. این طرح به افرادی که از یک رابطه خشونت‌آمیز خارج می‌شوند، این پیام را می‌رساند که افراد جامعه و به ویژه شرکت راه‌آهن به شما اهمیت می‌دهند و می‌خواهند فرار را برای شما آسان کنند.»

خانم نیر گفت: «یکی دیگر از مزایای این طرح، این است که اطمینان می‌دهد کارکنان پناهگاه مجبور نیستند برای یافتن پول و تأمین هزینه حمل و نقل قربانیان خشونت‌های خانواده‌گی تلاش کنند که ممکن است مدتی طول بکشد.»

وی افزود: «این طرح، ترک رابطه خشونت‌آمیز را برای قربانیان بسیار آسان کرده است. فشار بر پناهگاه‌هایی که در سال‌های اخیر با کاهش منابع اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کردند، کاهش می‌یابد.»

خانم نیر خاطرنشان کرد: «این طرح نتیجه کار یک کارگر راه‌آهن است. اتفاقاً او یک مستند کانال ۴ در مورد پناهگاه خود را تماشا کرده که اولین بار است یک تیم با دوربین در یک پناهگاه در انگلستان اجازه تصویربرداری یافته است.»

او می‌افزاید: «وی برای [شرکت راه‌آهن] جنوب‌شرقی کار می‌کند و فکر می‌کرد، به دلیل این‌که زنان نمی‌توانند به پناهگاه بروند، وحشت‌زده‌اند. او فکر کرد، آیا می‌توانیم در این مورد کاری انجام دهیم؟ چیزی که بیش‌تر احساس مرا لمس کرد، این است که نشان می‌دهد یک نفر می‌تواند تغییر ایجاد کند و او این کار را کرد. او یک مرد عادی است که کار خود را انجام می‌دهد و در مقام بالا در یک شرکت نیست.»

این یک طرح مشترک بین شرکت‌های راه‌آهن و موسسه خیریه خشونت‌های خانواده‌گی است که هزینه تکت قطار برای زنان، مردان و کودکان را که به پناهگاه می‌روند، پرداخت می‌کند. تقریباً دو سوم افرادی که از این طرح استفاده ‌کردند، گفتند که در صورت عدم تأمین هزینه، نمی‌توانستند این سفر را انجام دهند.

از هر سه قربانی خشونت‌های خانواده‌گی که قصد فرار از شریک زنده‌گی خود را دارند، یک نفر دچار خشونت مالی شده که شامل سرقت پول، تلاش برای کنترل هزینه‌ها یا جمع‌آوری بدهی به نام قربانی توسط شریک زنده‌گی است و آنان را قادر به فرار از خطر خشونت نمی‌کند.

 مایا اوپنهایم،   ایندیپندنت –     انگلستان