ariana

ariana

Wednesday, September 23, 2015

عید آشتی

سید همایون شاه "عالمی"
عید است جز تو نیست الهـــی که دستگیر
ما را برون برآر ازین غــولِ مرگ و میر
 
 
 
از کـــهکــــشان علم بزن نور در قلـــوب
زاحـــمد بشارتست ولـــــی نیست آن بشیر
رفتم به کـــــعبه گـــــاهی و دیدم مدینه را
شوقیســـت اینکه کــعبه ی دل را کنم منیر
دستـــــی محبتــــــــــــی بکشم بر سرِ یتیم
پولِ حَجَم نهم بدامن آن کــــــــودکِ صغیر
قـــربانی داده ایم به هر روز و ماه و سال
مرگــست صبح و شام بدین خطه ی خطیر
هـــــریک ز فـــــــردِ ملت ِ ما شد ذبیح الله
جــــز ما نداد ملتی قـــــــــربانی چون کبیر
یعقوبی ملـتم، که به من صلح یوسف است
تقـــــدیر را رقم بزن ای قـــــــادر و قــدیر
دنبال صـــــــــلح ملت افغان چه تشنه است
چون کودک گرسنه که خواهد دوقطره شیر
تا نوجـــوان شدیم وطن شد چو دوزخـــــی
باومید روزگــــــــــار خوشی گشته ایم  پیر
یارب به پاس اشک یتیمـــــــان خوشی بده
این دل گـــــــرفته است ازین نالــــه و نفیر
از بوی جنگ سیر شدیم و دگــر بس است
کــــو؟ عطــــر آشتی که کند ملک را عبیر
کــــــو؟ آب آشتـــــی که بشوید زمینِ ِ کین
تا برعـــــروس صلح شود کشورم حـــریر
آزادگـــــی کجاست دو چشم انتظار اوست
افراشت اهـــــریمن چه به ما بیرقی ز قیر
میدان بُزکشی ست، سیاست شده به خشــم
آورده صد کمــان و زند خـــــلق را به تیر
ای همــــوطن بیا که به عید آشتـــــی کنیم
 
از عشق و دوستی بشود چشم مـــــا بصیر
گفتی تمام قصه همایون دگـــــر بس است
از ناله های خویش شدی نامـــــی و شهیر
 
بیست و سوم سپتامبر دو هزار و پانزدهم میلادی
کابل – افغانستان
 
 
 
 
 



Avast logo
This email has been checked for viruses by Avast antivirus software.
www.avast.com