ariana

ariana

Sunday, March 29, 2015

فرخنده

مولانا عبدالکبیر فرخاری 
جهل در میهن ما بستر خواب است همیش 
زندگانی به دل دشت سراب است همیش
تا دَرَد سینه ی بی کینه ای (فرخنده)
ددان تیغ دین برکف ملای عذاب است همیش
خون پاکش به دم تیغ خسان ریخت به خاک
جای فرخنده ی بیدار تراب است همیش
 
 
 
 
قاتل دختر فرخنده ی چون گلبن باغ
  دست و پایش به یقین زیب تناب است همیش
جگرخام کند پُخته در آغوش شرار آنکه
با خون کسان دست خضاب است همیش
 
 سنگ در کام زمین سرب مذاب است همیش
آتش تیز به هر قلب حزین شعله ور است
شمع روشن نکند فکرت هر پیرو جوان
 سر منبر به خدا بوم و غراب است همیش
 زندگی در ته‌ِ این گیتی فرسوده دماغ
بر سر بحر فنا قصر حباب است همیش
 فکر بیدار دلان حرف حقیقت خواند
گویدش ساقی هر بزم شراب است همیش
   بنیشیند به گل ار کشتی رهوار به بحر
 ناخدا طالب ناخوانده کتاب است همیش
آید افرشته ی آمین اجابت به نوید
کاخ فردوس برین حسن مأب است همیش
خون چکان است دوچشم سخن و مصرع شعر
چشم(فرخاری) چو غواص در آب است همیش
ونکوور کانادا
 
 
 
 
 
 
 



This email has been checked for viruses by Avast antivirus software.
www.avast.com