13.03.1391
شماری از زنانی که از خشونت های خانواده گی به تنگ آمده و به کمسیون مستقل حقوق بشر مراجعه کرده اند، فعالیت این کمسیون را در راستای رسیده گی به مشکلات خود موثر می دانند.
در همین حال کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید، مشکلات زنانی را که به این کمسیون مراجعه می کنند، در مراحل مختلف بررسی می نماید.
هنگامی که برای تهیه این گزارش به کمسیون مستقل حقوق بشر رفتم، زنان زیادی را دیدم که به خاطر رهایی از خشونت های خانواده گی به این کمسیون آمده بودند.
این زنان می گفتند که از خشونت های شوهر و در برخی موارد خانواده ی شوهر به ستوه آمده اند.
این زنان هر چند از تلاش های کمسیون مستقل حقوق بشر برای حل مشکلات شان ابراز خوشنودی کردند، اما از این کمسیون خواستند تا شکایت های آنان را به گونه جدی پیگیری کند.
بسیاری این خانم ها کمتر از 20 سال عمر داشتند، اما به گفته آنان از ازدواج هر کدام شان 2 تا 3 سال می گذرد.
رنگ و رخ این زنان حکایت روشنی از وضعیت زنده گی شان داشت.
هنگامی که با آنان صحبت کردم، دریافتم که هر کدام می خواهند زودتر از قید ازوداج رها شوند.
این که چرا این زنان نسبت به ادامه پیوند ازدواج شان دلسرد بودند، خود قصه می کنند:
« من ظلم و جبر را تحمل کرده نتوانستم، مرا زیاد لت کردند.
کی ها ترا لت کردند؟
شوهرم، خسرم، خشویم و ایورم، من 19 ساله هستم و 3 سال از عروسی ام می شود، روز خوش را از شوهرم ندیده ام.
دولت باید به دادم برسد، کمسیون حقوق بشر هم به دادم برسد.»
« همیشه ملامت زن است، زن باید ملامتی بکشد، زن است به خاطر پای شکسته است و در خانه است باید ملامتی بکشد، می گویند مرد، مرد است و زن، زن.»
به باور برخی از آگاهان، افغانستان کشوریست که رسوم و عنعنات نا پسند با مسایل دینی در آن پیونده داده شده و همین مساله زنده گی زنان را به تباهی کشانده است.
در این حال کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید که شکایت های زنان مراجعه کننده به این کمسیون را در 3 مرحله بررسی می کند.
شمس الله احمدزی رییس دفتر ساحوی کمسیون مستقل حقوق بشر:
« یک مرحله مساله میانجگری است، اگر مساله جدی نباشد، کمسیون مداخله می کند تا که شیرازه زنده گی این افراد پاشان نشود.
دوم مرحله، اگر مطالبه مراجعین مطالبه حقوقی باشد، این موضوع را به ریاست های حقوق صادر می کنیم.
مرحله سوم، موارد جزایی اش را به څارنوالی محول می کنیم.»
اما در برخی موارد، انتقاد های از این کمسیون نیز موجود اند که در راستای رسیده گی به شکایت های زنان رسیده لازم و به موقع نکرده است.
در همین حال فوزیه کوفی رییس کمسیون امور زنان ولسی جرگه برای موثریت تلاش ها در زمینه پاسخ گویی به مشکلات زنان بر هماهنگی این تلاش ها تاکید می کند.
« به باور من تنها یک کمسیون و یک نهاد نمی تواند که به این مساله جدی رسیده گی کند، کمسیون حقوق بشر باید یک مقدار به اساس قانون از نقش نظارتی به نقش اجراییوی برسد، یعنی قضایایی را پیگیری کند که حکومت افغانستان جدی نمی گیرد تا ما قانون را تطبیق کنیم.»
همواره از انواع مختلف خشونت در برابر زنان در افغانستان گزارش های به نشر می رسند اما به نظر می رسد که در سال های اخیر کمتر به این قضایا رسیده گی شده است.
ازدواج های اجباری، اجازه نداد دختران به فراگیری تعلیم، بد دادن و ده ها مورد دیگر از خشونت های اند که زنان در افغانستان با آن رو به رو اند.
کشیدن ناخون ها، تلاش برای عقیم ساختن، کندن گوشت بدن با انبور و چندین ماه زندانی نمودن از شکنجه های است که سال گذشته بر سحر گل یک نو عروس 15 ساله از سوی شوهر و خانواده شوهرش در ولایت بغلان روا داشته شد.
در تازه ترین مورد زبان یک خانم در ولایت بلخ از سوی شوهرش بریده شده است.
منیژه دیوه
در همین حال کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید، مشکلات زنانی را که به این کمسیون مراجعه می کنند، در مراحل مختلف بررسی می نماید.
هنگامی که برای تهیه این گزارش به کمسیون مستقل حقوق بشر رفتم، زنان زیادی را دیدم که به خاطر رهایی از خشونت های خانواده گی به این کمسیون آمده بودند.
این زنان می گفتند که از خشونت های شوهر و در برخی موارد خانواده ی شوهر به ستوه آمده اند.
این زنان هر چند از تلاش های کمسیون مستقل حقوق بشر برای حل مشکلات شان ابراز خوشنودی کردند، اما از این کمسیون خواستند تا شکایت های آنان را به گونه جدی پیگیری کند.
بسیاری این خانم ها کمتر از 20 سال عمر داشتند، اما به گفته آنان از ازدواج هر کدام شان 2 تا 3 سال می گذرد.
رنگ و رخ این زنان حکایت روشنی از وضعیت زنده گی شان داشت.
هنگامی که با آنان صحبت کردم، دریافتم که هر کدام می خواهند زودتر از قید ازوداج رها شوند.
این که چرا این زنان نسبت به ادامه پیوند ازدواج شان دلسرد بودند، خود قصه می کنند:
« من ظلم و جبر را تحمل کرده نتوانستم، مرا زیاد لت کردند.
کی ها ترا لت کردند؟
شوهرم، خسرم، خشویم و ایورم، من 19 ساله هستم و 3 سال از عروسی ام می شود، روز خوش را از شوهرم ندیده ام.
دولت باید به دادم برسد، کمسیون حقوق بشر هم به دادم برسد.»
« همیشه ملامت زن است، زن باید ملامتی بکشد، زن است به خاطر پای شکسته است و در خانه است باید ملامتی بکشد، می گویند مرد، مرد است و زن، زن.»
به باور برخی از آگاهان، افغانستان کشوریست که رسوم و عنعنات نا پسند با مسایل دینی در آن پیونده داده شده و همین مساله زنده گی زنان را به تباهی کشانده است.
در این حال کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گوید که شکایت های زنان مراجعه کننده به این کمسیون را در 3 مرحله بررسی می کند.
شمس الله احمدزی رییس دفتر ساحوی کمسیون مستقل حقوق بشر:
« یک مرحله مساله میانجگری است، اگر مساله جدی نباشد، کمسیون مداخله می کند تا که شیرازه زنده گی این افراد پاشان نشود.
دوم مرحله، اگر مطالبه مراجعین مطالبه حقوقی باشد، این موضوع را به ریاست های حقوق صادر می کنیم.
مرحله سوم، موارد جزایی اش را به څارنوالی محول می کنیم.»
اما در برخی موارد، انتقاد های از این کمسیون نیز موجود اند که در راستای رسیده گی به شکایت های زنان رسیده لازم و به موقع نکرده است.
در همین حال فوزیه کوفی رییس کمسیون امور زنان ولسی جرگه برای موثریت تلاش ها در زمینه پاسخ گویی به مشکلات زنان بر هماهنگی این تلاش ها تاکید می کند.
« به باور من تنها یک کمسیون و یک نهاد نمی تواند که به این مساله جدی رسیده گی کند، کمسیون حقوق بشر باید یک مقدار به اساس قانون از نقش نظارتی به نقش اجراییوی برسد، یعنی قضایایی را پیگیری کند که حکومت افغانستان جدی نمی گیرد تا ما قانون را تطبیق کنیم.»
همواره از انواع مختلف خشونت در برابر زنان در افغانستان گزارش های به نشر می رسند اما به نظر می رسد که در سال های اخیر کمتر به این قضایا رسیده گی شده است.
ازدواج های اجباری، اجازه نداد دختران به فراگیری تعلیم، بد دادن و ده ها مورد دیگر از خشونت های اند که زنان در افغانستان با آن رو به رو اند.
کشیدن ناخون ها، تلاش برای عقیم ساختن، کندن گوشت بدن با انبور و چندین ماه زندانی نمودن از شکنجه های است که سال گذشته بر سحر گل یک نو عروس 15 ساله از سوی شوهر و خانواده شوهرش در ولایت بغلان روا داشته شد.
در تازه ترین مورد زبان یک خانم در ولایت بلخ از سوی شوهرش بریده شده است.
منیژه دیوه
دفاع ازحقوق زنان دربرابرخشونت های خانواده گی صورت گیرد.
وزارت امور زنان وکمسیون حقوق بشربه اساس قانون ازنقش نظارتی به نقش اجراییوی برسند.
وزارت امور زنان وکمسیون حقوق بشربه اساس قانون ازنقش نظارتی به نقش اجراییوی برسند.
No comments:
Post a Comment