4 - دانیل میتران در سال ۱۹۲۴ در خانوادهای لائیک و از پدر و مادری مبارز و عضو جنبش بینالمللی کارگران به دنیا آمد. دانیل خیلی زود و از سن ۱۷ سالگی و همچون سایر افراد خانواده وارد شبکه مقاومت شد. در همین فعالیتها بود که دانیل و فرانسوا میتران با هم آشنا شدند و در سال ۱۹۴۴، پس از آزادی فرانسه ازدواج کردند.
دانیل میتران در تمام طول زندگی مشترکش با فرانسوا میتران و حتی پس از مرگ او، همواره علاوه بر همراهی همسرش، به ایفای نقشهای سیاسی مستقل از او هم پرداخت و اولین بانوی اول فرانسه است که خود سیاستمدار محسوب میشد. در طول کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری فرانسوا میتران، دانیل با چهره و لباسهایی ساده در رسانهها حاضر میشد تا تفاوت روش زندگیاش با بانوی اول وقت فرانسه، ان-امون ژیسکاردستن را نشان دهد.
در دوره ریاست جمهوری فرانسوا میتران، دانیل ترجیح میداد او را "همسر رییس جمهوری" بخوانند و نه "بانوی اول". دانیل میتران در تمام طول زندگیاش مواضعی هومانیست و چپگرا داشت و آشکارا مواضع سیاسی خود را بیان میکرد و دولتهای راستی چون دولت ژاک شیراک را به باد انتقاد میگرفت. استقلالش به او اجازه اظهار نظرهایی میداد که گاهی حتی به ضرر فرانسوا میتران تمام میشد. موضع ضدامریکایی او بر سر مسأله کوبا تنشی بینالمللی میان فرانسه و امریکا ایجاد کرد.
دانیل در سال ۱۹۸۹ در مورد مسآله حجاب در مدارس و در نکوهش قانون ممنوعیت آن میگوید: "اگر امروز دویست سال بعد از انقلاب، نتوانیم لائیسیته را اجرایی کنیم و میزبان همه ادیان در فرانسه باشیم، باید بپذیریم که عقبگرد داشتهایم. اگر حجاب ابراز و بیان یک دین است، باید رسومش را هرطور که هست بپذیریم."
او همچنین در سال ۱۹۹۳ از سیاستهای سختگیرانه مهاجرپذیری وزارت کشور شارل پاسکوآ انتقاد کرد و در انتخابات سال ۲۰۰۵ برای قانون مشترک اتحادیه اروپا موضع مخالف خود را با بخش دیگری از خانواده رسماْ اعلام کرد و به این قانون مشترک رأی "آری" داد.
او در سال ۱۹۸۶ بنیاد غیر دولتی فرانسه-آزادیها را با اهداف بشردوستانه تأسیس کرد. این بنیاد از ابتدای تشکیلش از مردم تبت و آفریقای جنوبی، قربانی سیاستهای نژادپرستانه حکومتها دفاع کرده و همچنین تلاشهای زیادی جهت مبارزه با شیوع ایدز در آفریقا کرده است.
دانیل میتران از استقلال مردم صحرا، کردها و سرخپوستان امریکای لاتین و کنشگران استقلال طلب آنها حمایت کرد. او حق دسترسی به آب، در کنار آموزش و مردمسالاری مشارکتی و اقتصاد مسوول را از اولویتهای حقوق بشر دانسته است.
دانیل میتران در تمام طول زندگی مشترکش با فرانسوا میتران و حتی پس از مرگ او، همواره علاوه بر همراهی همسرش، به ایفای نقشهای سیاسی مستقل از او هم پرداخت و اولین بانوی اول فرانسه است که خود سیاستمدار محسوب میشد. در طول کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری فرانسوا میتران، دانیل با چهره و لباسهایی ساده در رسانهها حاضر میشد تا تفاوت روش زندگیاش با بانوی اول وقت فرانسه، ان-امون ژیسکاردستن را نشان دهد.
در دوره ریاست جمهوری فرانسوا میتران، دانیل ترجیح میداد او را "همسر رییس جمهوری" بخوانند و نه "بانوی اول". دانیل میتران در تمام طول زندگیاش مواضعی هومانیست و چپگرا داشت و آشکارا مواضع سیاسی خود را بیان میکرد و دولتهای راستی چون دولت ژاک شیراک را به باد انتقاد میگرفت. استقلالش به او اجازه اظهار نظرهایی میداد که گاهی حتی به ضرر فرانسوا میتران تمام میشد. موضع ضدامریکایی او بر سر مسأله کوبا تنشی بینالمللی میان فرانسه و امریکا ایجاد کرد.
دانیل در سال ۱۹۸۹ در مورد مسآله حجاب در مدارس و در نکوهش قانون ممنوعیت آن میگوید: "اگر امروز دویست سال بعد از انقلاب، نتوانیم لائیسیته را اجرایی کنیم و میزبان همه ادیان در فرانسه باشیم، باید بپذیریم که عقبگرد داشتهایم. اگر حجاب ابراز و بیان یک دین است، باید رسومش را هرطور که هست بپذیریم."
او همچنین در سال ۱۹۹۳ از سیاستهای سختگیرانه مهاجرپذیری وزارت کشور شارل پاسکوآ انتقاد کرد و در انتخابات سال ۲۰۰۵ برای قانون مشترک اتحادیه اروپا موضع مخالف خود را با بخش دیگری از خانواده رسماْ اعلام کرد و به این قانون مشترک رأی "آری" داد.
او در سال ۱۹۸۶ بنیاد غیر دولتی فرانسه-آزادیها را با اهداف بشردوستانه تأسیس کرد. این بنیاد از ابتدای تشکیلش از مردم تبت و آفریقای جنوبی، قربانی سیاستهای نژادپرستانه حکومتها دفاع کرده و همچنین تلاشهای زیادی جهت مبارزه با شیوع ایدز در آفریقا کرده است.
دانیل میتران از استقلال مردم صحرا، کردها و سرخپوستان امریکای لاتین و کنشگران استقلال طلب آنها حمایت کرد. او حق دسترسی به آب، در کنار آموزش و مردمسالاری مشارکتی و اقتصاد مسوول را از اولویتهای حقوق بشر دانسته است.
http://voiceofwomenafg.blogspot.com/ آوای زنان افغان
No comments:
Post a Comment