مقایسه زنان «فمینیست افغانی» یا وطنی

 با زنان «فمینیست ایرانی» از آدرس همان تفکر خشونت‌آلود مردسالاری می‌آید که هدفی جز سرکوب، تحقیر، به حاشیه‌راندن، بی‌اعتبارکردن و بالاخره به‌دست‌آوردن کنترل فضا ندارد. کلمه فمینیست «وطنی» یا «افغانی» در برابر «فمینیست ایرانی

آموزش دختران؛ خط مقدم یک مبارزه خاموش در افغانستان

نويسنده: طوبا لنگر

من از نسلی هستم که آموزش برایش مسیری طبیعی نبود، بلکه مبارزه‌ای مداوم بود؛ دختری که در نوجوانی آموخت رفتن به مکتب می‌تواند به عملی ممنوعه، و رؤیای دانشگاه به آرزویی دور از دسترس تبدیل شود. روزی که درهای آموزش به روی دختران در افغانستان بسته شد،

نشان بربریت بر پیشانی کاخ سفید

در قرن ۲۱، تجاوز به کرامت زن؛ لکهٔ ننگ بر پیشانی مدعیان دموکراسی و حقوق زن در بزرگترینکشور جهان یعنی ایالات متحده آمریکا پنداشته شده که با هیچ معیاری قابل توجیه نمی باشد

رنگین کمان پندارها و پردازها

منیژه باختری از سیماهای سرشناس افغانستان است. داستان، نقد، تحلیل، ارزیابی و بررسی می‌نویسد؛ در کنار کارهای پژوهشی، برای برابری جنسیتی می‌رزمد و در نقش دپلومات آگاه دستی در اجاق سیاست نیز دارد.

کاراکاس امروز شبیه کابل است

 من از نزدیک شاهد بوده‌ام که اقدامات پنهان (استخباراتی) چه تأثیری بر یک جامعه می‌گذارد. امروز، هنگامی که در غرب درباره ونزوئلا سخن گفته می‌شود، همان روش‌هایی را می‌بینم که افغانستان را نابود کرد.

داعیه زنان افغانستان

 عدم تحصیلات عالی و بسته بودن در مکانب ثانوی به روی دختران جوان ‌ و به انزوا کشانیدن زنان  از جامعه سیاسی ، تعلیمی و فرهنگی  افغانستان در حکومت تحت سلطه طالبان باعث شده تا زنان دوران جمهوریت که به خارج کشور مهاجر شدند با فعالیت های گسترده خویش برای اعاده حقوق زنان فعال باشند

سیلیا فلورس، همسر نیکلاس مادورو، زنی کلیدی در سیاست ونزویلا

متولد ۱۹۵۶، وکیل و سیاستمداری با نفوذ که همزمان با همسرش مسیر سیاسی خود را شکل داد. او اولین زن در ریاست مجمع ملی و دادستان کل ونزویلا بود و به‌خاطر فعالیت‌هایش لقب «اولین مبارز» گرفته است

تحلیل مبارزات زنان افغانستان و ایران: تفاوت شجاعت و همبستگی اجتماعی

به قلم داکتر زهرا حقپرست

مبارزات زنان افغانستان از نظر شدت، هزینه و شجاعت، بی نظیر و از دشوارترین جنبش‌های زنانه در منطقه بوده است،زنان افغانستان نه در برابر یک نظام قابل گفت‌وگو، بلکه در برابر یک گروه مسلح، تروریستی، ایدئولوژیک و عمیقاً ضدانسانی ایستادند؛ گروهی که پاسخ هر صدای اعتراضی را با گلوله، زندان و حذف می‌دهد.

سیاه موی وجلالی

طرح داستانی کوتاه نگارش: داکترعبدالخالق( تنها)

*****************************************

قامت نحیف جلالی ازاثر شعله های سرکش عشق نحیف تر و استخوانی تر شده بود. یاد سیاه موی او را به دیار آرزو های ناکام وسر خورده می برد وپنهانی وآهسته میگریست.جلالی پیشهء کهنه دوزی را اختیار کرده بود تا بتواند یکمقدار پولی بدست آورد

نقدی بر دوران جمهوریت و فمینیسم نمایشی در افغانستان

 با حرمت و افتخار کامل به انسان‌های حق‌طلب

پس از بیست سال، بار دیگر روآردن به پروندۀ هنوزه ناروشن قتل نادیا انجمن سبب شد که در پایان یک هفته کاری و سفر، از یک قطار به قطار دیگر، مانند سربازی سرسپرده برای وطن و هموطن، زبان بگشایم و یادداشت‌هایم را بنویسم. هرچند گاه می‌اندیشم،

یلدا شب تابش نور بر تاریکی ❤️🎉

یلدا اول زمستان ،آخرین شب پاییز و درازترین شب سال است. در یلدا، این جشن باستانی، آغاز دراز تر شدن روزها را جشن می گیریم که به ما یاد آور می شود که حتا دراز ترین شب سال هم به صبح می انجامد و لحظه های تاریک تا ابد باقی نمی مانند.            

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

نامش آمنه است و بر امید درخشش و فرداباوری سحر تلخص کرده است. او در ولایت بدخشان زاده شد. 

آمنه سحر از لیسه‌ی عالی مخفی بدخشی به‌درجه‌ای عالی فارغ گردیده بعداً وارد دانشگاه شد و لسانس خود را در رشته حقوق و ماستری‌اش را در رشته علوم سیاسی موفقانه به پایان رسانید

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

‎رابعه، شاعر والایی از بلخ، گهواره‌ی شعر و ادب است. سروده‌های او، پژواک درد و رنج زنان و مردمان ستمدیده است و با هر بیت، دل‌ها را به تپش و همدلی وا می‌دارد. آغاز راهش درخشان و روشن بود و کتابی از شعرهایش روشنایی دل‌ها را دوچندان کرد، اما این روزها، کمتر فرصت دارد 

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

با افتخار قدیره واسوخت، شاعر معاصر از استان بدخشان را معرفی می‌کنم؛ 

شاعری که سال‌هاست با سرودهای میهنی و مردمی، بازتاب‌دهنده درد، رنج و امید مردم خود است. او نه‌تنها در شعر، بلکه در عمل نیز یار و همراه زنان بیوه و کودکان یتیم بوده و  دست شان گرفته است.

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

نفیسه (غالب)، زادهٔ کابل، از شاعرانی است که تبعید را زیسته و رنج وطن را به شعر سپرده است. او امروز پناهندهٔ مجارستان است؛ مادری،با چهار فرزند، که زندگی و مسئولیت را هم‌زمان بر دوش کشیده است.

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

 انجیلا پگاهی، شاعر و خبرنگار معاصر افغانستان، در خانواده‌ای روشنفکر در کابل زاده شد. از همان سال‌های نوجوانی، شعر را به‌مثابهٔ زبان اعتراض، عشق و آگاهی برگزید و نخستین سروده‌هایش در شانزده‌سالگی شکل گرفت؛ صداهایی که به‌تدریج راه خود را به نشریه‌های داخل و خارج از کشور باز کردند

بلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

شهرزاد فکرت، با تخلص نگین بدخش، زادهٔ بدخشان و مقیم آلمان است. او تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت و اداره در کشور میزبان به پایان رسانده و هم‌اکنون در ادارهٔ کار و امور اجتماعی آلمان فعالیت دارد

یلدا ا و صدای شعر امروز ❤️🎉

محترم غلام‌نبی اشراقی، زادهٔ استان باستانی هرات، از جمله شاعرانی است که شعر را با احساس صادقانه و نگاه انسانی درآمیخته است. وی از سال ۱۳۶۷ به سرودن شعر در قالب‌های دوبیتی، غزل و مثنوی پرداخته و در سروده‌هایش، عشق، امید، رنج‌های انسان معاصر و آرزوی صلح و آرامش، حضوری پررنگ دارد

یلدا و صدای شعر زنان ❤️🎉

 لیلی غزل، شاعر پرتوان و دوست‌داشتنی، تا دسامبر ۲۰۲۵ دست‌کم چهار مجموعه شعر را به جامعه ادبی پیشکش کرده است؛ «رقص در باروت» به‌عنوان نخستین گام جدی او در جهان شعر و سپس «دستنبو» ، «رد پای درخت» و «بلخینه‌ها» که با فاصله‌ای زمانی از اثر نخست منتشر شدند و پختگی بیشتر، تنوع قالب‌ها و جان‌مایه‌های عمیق‌تری از غزل و شعر معاصر را با خود دارند.

یلدا؛ یک شب و هزار صدا ❤️🎉

یلدا، کهن‌ترین شب سال و یادگار روشن فرهنگ ما، شبی است که در آن تاریکی به اوج می‌رسد اما نوید روشنایی در دل‌ها زنده می‌شود. این شب، تنها یک رویداد تقویمی نیست؛ نماد صبر، امید و پیروزی نور بر ظلمت است.

آوای آزاده‌گی از میان تاریکی

کنار پنجره اتاقم نشسته‌ام و کتاب «آزادی زنان» را در دست دارم. می‌خواهم آن را مطالعه کنم تا بدانم من، دختری از افغانستان که سال‌ها با موانع و دشواری‌ها دست و پنجه نرم کرده‌ام، از کجا آمده‌ام، از کدام نسل و بازمانده کدام مبارزه بی‌پایان هستم.

داستان واقعی غمگین دختر نامراد

در دل کوه‌های تیرهٔ شمال‌شرق، جایی که باد شبانگاهی صدای گریهٔ درختان خشکیده را با خود می‌برد، دختری بود به نام  ( مستعار ) روشنای  ؛ اما هیچ‌کس او را با این نام صدا نمی‌زد. برای همه، او تنها «دخترِ خانهٔ خاکستری» بود، خانه‌ای که پنجره‌هایش همیشه بسته و درهایش همیشه قفل بود

ریزموج‌ها؛ گفت‌وگو با منیژه رامزی

 یادداشت: منیژه رامزی، نویسنده، پژوهش‌گر و یکی از زنانی است که دغدغه‌ عدالت، آزادی و برابری دارد و در این زمینه کارهای فراوانی انجام داده‌ است. او در این گفت‌و‌گو مسیر زیسته‌ و تجربیاتش را روایت می‌کند. همچنین، از کتاب اخیرش «تا امر ثانی؛ حقایق ناگفته از مقاومت زنان افغانستان برای آزادی» سخن می‌گوید

یادی از همسران ناشناخته و فراموش‌شدهٔ شاه امان الله خان

در هر برگ از تاریخِ این سرزمین، نام مردانی نوشته شده که روزگاری تاج بر سر داشتند؛ اما در پشت هر تاج، سایه‌هایی خاموش، زنانی بودند که کسی نام‌شان را نپرسید، کسی تصویرشان را نگرفت

راز ماندگاری، در حرف‌هایی که بی‌صدا گفته می‌شود

گاهِ عاشقی، ماندگاری در شکوهِ لحظه‌های بزرگ نیست؛

در نجواهای آرامی‌ست که میان دو دل رد و بدل می‌شود.

تفاوت میان ازدواج های ماندگار و غیر ماندگار

 گاهی آدم‌ها فکر می‌کنند ازدواج‌های ماندگار یک راز عجیب دارند، اما حقیقتش این است که ماجرا خیلی ساده‌تر از چیزی‌ست که تصور می‌کنیم. در یک رابطهٔ ماندگار، دو نفر یاد گرفته‌اند حرف دلشان را بزنند؛

عالیه انصاری کیست؟

عالیه انصاری، آوازخوان شناخته‌شده و موفق افغانستان، در خانواده‌ای هنری و موسیقایی پرورش یافت. پدرکلان او، استاد عبدالرحیم ناله، از فلوت‌نوازان برجستهٔ کشور بود و همین میراث هنری عشق به موسیقی را از کودکی در وجود عالیه برانگیخت.

خشونت علیه زنان افغان؛ از زخم‌های دیرین در داخل کشور تا چرخهٔ ظلم و بی‌پناهی در مرزهای همسایه

نویسنده :رزم آرا حواش

مقدمه

خشونت علیه زنان افغان پدیده‌ای تازه نیست؛ زخمی است که دهه‌هاست بر پیکر جامعهٔ افغانستان باقی مانده، گاهی پنهان و گاهی آشکار، اما همواره عمیق. زنان افغان طی سال‌ها جنگ، افراط‌گرایی، فقر و بی‌ثباتی سیاسی، نه تنها اولین قربانیان رویدادهای تلخ تاریخ بوده‌اند،

بیانیه جنبش آزادی بخش زنان به مناسبت 25 نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

«جایی که زن را سرکوب می‌کنند، هیچ حکومتی مشروع نیست!»

در بیش از چهار سال گذشته، زنان سرزمین ما سنگین‌ترین بهای مقاومت را پرداخته‌اند؛ از قتل و سرکوب خیابانی تا بازداشت‌های گسترده، شکنجه، تجاوز سازمان‌یافته، تحقیر سیستماتیک، حذف اقتصادی و تبعیض‌های قانونی همه و همه خشونت علیه زنان بوده،

بی‌تفاوتی روشنفکران ما، زندگی میلیون‌ها زن را به مخاطره انداخته است

در دورهٔ دوم حاکمیت طالبان، خشونت علیه زنان افغانستان به اوج بی‌سابقه‌ای رسیده است؛ از شلاق‌زدن و تحقیر علنی تا قتل و ناپدیدسازی. 

اپارتاید جنسیتی؛ واقعیت تلخ امروز زنان افغانستان

روایت دوم:  «خشونت که قانون شد، زندگی که ممنوع شد»

حاکمانی که تنها یک جنس را می‌بینند، افغانستان را به کشوری تبدیل کرده‌اند که در آن زن بودن جرم است. زن را از همه حقوق انسانی آن محروم کرده‌اند و نام این محرومیت را « قانون» گذاشته اند.

‌