تیرباران یک دختر درغوربه خاطر تن ندادن به ازدواج اجباری

 یک دختر جوان به دلیل تن ندادن به ازدواج اجباری در ولایت غور، تیرباران شده است. این دختر جوان یک ماه پیش و پس از مخالفت به ازدواج با پسر کاکایش توسط چند فرد مسلح ربوده شده بود

خواستگاران این دختر مدعی بودند که نقره‌ماه از کودکی «به نام» یک عضو خانواده‌شان شده بود.

«به نام» شدن دختر و پسر، از عرف‌های غیر قانونی‌‌ای است که بر اساس آن والدین دختر و پسر در سنین کودکی و گاه در شیرخواره‌گی تعهد می‌کنند که این دو را پس از بزرگ‌تر شدن به ازدواج یک‌دیگر در می‌آورند.

نقره‌ماه دختر جوانی در ولایت غور بود که در کودکی «به‌نام» کسی شده بود، اما پس از رسیدن به سن بلوغ، تن به ازدواج با این مرد نداد.

منابع در ولایت غربی غور تأکید دارند که این دختر جوان دو شب پس از عید قربان در ولسوالی چهار سده از سوی چند فرد مسلح از مرکز این ولسوالی ربوده شده بود. به گفته آنان، افراد مسلح این دختر را پس از شکنجه‎های زیاد تیرباران کردند.

آن گونه که نزدیکان این دختر جوان عنوان می‌کنند، پیر کاکای نقره‌ماه که این دختر را همسر آینده خود می‌دانست، او را به دلیل این که بدون اجازه‌اش به داکتر مراجعه کرده بود تیرباران کرده است.

معصومه انوری رییس امور زنان ولایت غور شهرت این دختر جوان را «نقره‌ماه» و ساکن اصلی ولسوالی چهار سده ولایت غور عنوان می‌کند.

به گفته‌ی خانم انوری اسنادی که به دسترس اداره امور زنان ولایت غور قرار گرفته نشان میدهد این دختر جوان پس از شکنجه‎های زیاد، تیرباران شده است.

وی افزود با آن که قضیه را به نهادهای امنیتی نیز سپرده‌اند اما تا اکنون کسی به اتهام این قضیه بازداشت نشده است.

ابراهیم پدر این خانم جوان به خبرنگاران در ولایت غور گفته است که دخترش برای تداوی بیماری‌اش به مرکز ولسوالی چهارسده می‌رفت که از سوی چند مردان جوان ربوده شد.

ابراهیم میگوید که این مردان هر نوع ظلم و ستم را بالای دخترش انجام داده بودند و حتا دستانش نشان‎دهنده کوبیدن میخ بود.

او گفت که بدن دخترش نشان میداد که این افراد نقره‎ماه را تیرباران کرده بودند.

پولیس وقوع رویداد را تأیید میکند اما گفته است که تا اکنون کسی به اتهام این قضیه بازداشت نشده است.

غور یکی از بدترین و خطرناک‌ترین ولایت‌های افغانستان برای زنان است.

این ولایت کانون خبرهایی از خشونت بر زنان طی یک دهه اخیر به ویژه طی سه سال گذشته بوده است. نماینده‌گان شورای ولایتی غور، از وضعیت زنان در ولسوالی‌های دور دست آن ولایت ابراز نگرانی می‌کنند و نبود حاکمیت دولت را علت اصلی افزایش خشونت بر ضد زنان در آن ولایت عنوان می‌کنند.

خشونت‌ بر زنان در ولایت غور تنها به آمار و ارقام ختم نمی‌شود، بلکه فراتر از آن، نوع خشونت‌های صورت گرفته و محاکم صحرایی و غیر‌صحرایی در این ولایت یکی از پر‌حادثه‌ترین ولایت‌ها را برای زنان در افغانستان رقم زده است.

در ولایت غور سال‌ها است که مشکلات قومی فاجعه‌آفرین می‌شود، همین مشکلات قومی نیز گاهی خود عاملی برای خشونت بر زنان در این ولایت شده است. به‌ گونه‌ای که بر اساس فیصله و رأی بزرگان قومی حتا ازدواج دختران یک قوم با قوم دیگر در مناطقی از این ولایت ممنوع است و تبعات سنگینی در پی دارد.

حتا شماری از اقوام در ولایت غور به عقد نکاح درآوردن دخترشان به پسری غیر از قوم خود را مایه‌ی ننگ و آبروریزی عنوان می‌کنند.

غور از ولایت‌هایی است که سنگین‌ترین قواعد عرفی توسط زورمندان محلی در آن تطبیق می‌شود، تا جایی که بزرگان قومی نه تنها خلاف میل دختر و پسر، حتا خلاف میل والدین آن‌ها در مورد ازدواج دختران و پسران جوان تصمیم می‌گیرند. گاهی دختران را به عنوان خون‌بها و گاهی نیز در بدل زمین، خانه و یا حیوانات به عقد نکاح مردان در می‌آورند.

خشونت‌های خطرناک

خشونت‌ها در ولایت غور بر زنان کمی متفاوت‌تر از برخی نقاط کشور است، بر علاوه بد دادن زنان، لت‌و‌کوب‌ها، ازدواج‌های اجباری و به نکاح در آوردن آنان در سنین پایین خشونت‌های خطرناک شامل قتل و یا اقدام به کشتن آنان نیز آمار بالایی دارد.

بر اساس آمار و ارقامی که به دسترس روزنامه ۸صبح قرار گرفته است، همه ساله نزدیک به ۳۰ درصد خشونت‌های اعمال شده بر زنان در ولایت غور را خشونت‌های خطرناک تشکیل می‌دهند.

طی سه سال گذشته خبرهایی از وحشت‌ناک‌ترین خشونت‌ها در رسانه‌های جهان از ولایت غور نشر شده است.

در این مدت نزدیک به ۴۰۰ واقعه‌ی خشونت بر زنان در غور ثبت شده که مروری می‌اندازیم به پر سر و صداترین موارد:

* یکی از مشهورترین موارد خشونت بر زنان در این ولایت، سنگسار رخشانه بود. رویدادی که ویدیوی آن در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد و واکنش‌های جهانی نیز درپی داشت.

* دختری به اسم گل‌هزار از ولسوالی دولینه، خانواده‌ خسرش به او غذای پس‌مانده سگ را می‌دادند. داستان خشونت بر گل‌هزار ۱۷ ساله، آن‌قدر اندوه‌بار بود که به‌ساده‌گی نمی‌توان مواردی از آن‌ها را باور کرد. مثلاً فرو کردن چوب به آلت تناسلی او که دست ‌کم در میان انواع و اقسام خشونت در برابر زنان در افغانستان کم‌پیشینه بوده است.

* داستان زهرا، دختر جوانی که توسط خانواده‌ شوهرش سوزانده شد و پس از چند روز دست و پنجه نرم کردن با مرگ و زنده‌گی، در نهایت در کابل درگذشت.

* دادگاه بدوی غور، بانویی را در حضور ده‌ها زن و مرد «دره» زد.

* دختری در نزدیکی فیروزکوه مرکز ولایت غور زیر ضربات سهم‌گین شلاق‌های شوهرش جان باخت.

* دادگاهی در غور مردی را محاکمه کرد که در بدل یک بُز، دختر شش‌ ساله‌ای را به نکاح گرفته بود.

* افراد مسلح، گلوی یک دختر ۱۳ ساله را غور بریدند.

* داعش ۱۴ تن به شمول یک نوعروس را در حالی که روانه محفل عروسی بودند، باران کرد.

* طالبان یک دختر و یک پسر جوان را به اتهام داشتن رابطه‌ی نامشروع در قریه اّودک غلمین فیروزکوه در ولایت غور محاکمه‌ی صحرایی کردند. این دختر که متاهل بود، پس از ازدواج، با پسر دیگری فرار کرده بود و طالبان پسر و دختر را پس از فرار از قریه‌ی مرغاب بازداشت و به قریه اوّدک آورده، دختر را در محضر عام سنگسار کردند و پسر را پس از زدن یک صد دُره رها کردند.

با این وصف بسیاری‌ها نگران افزایش خشونت‌ها بر زنان در ولایت غور اند، به ویژه این که هیچ قانون و عرفی نتوانسته است تا کنون مانع افزایش این خشونت‌ها در این ولایت شود.

هر چند افغانستان قانون منع خشونت بر زنان را به فرمان تقنینی حامد کرزی رییس جمهور پیشین، تصویب کرده، اما مجلس کشور هنوز این قانون را تصویب نکرده و بر سر مواردی از آن میان نماینده‌گان اختلاف وجود دارد.

در عین حال، آمار وزارت امور زنان نشان می‌دهد که از هر صد هزار زن، ۳۵ نفر در کشور مورد خشونت قرار گرفته‌اند.

بر ‌اساس این گزارش میزان خشونت‌هایی گزارش شده در ولایت‌های توسعه نیافته‌ای مانند ولایت غور کم‌تر بوده است، اما مشخص است که بسیاری از موارد خشونت بر زنان به دلیل بافت سنتی خانواده‌ها در این ولایت‌ها هرگز گزارش نمی‌شود.

در ولایت غور مشخص شده است که مردان خانواده به تنهایی عامل خشونت بر زنان در این ولایت نبوده‌اند. چنان‌که مواردی که در بالا ذکر شد نشان می‌دهد حکومت، طالبان و جامعه مردسالار همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا اشکال خشونت بر زنان در این ولایت تغییر کند و آمار آن نیز افزایش یابد.

هشت صبح