ariana

ariana

Friday, February 28, 2014

جناب رئیس جمهور، صدای زنان بی پناه را با گوش وجدان تان بشنوید

تورپیکی قیوم
متاسفانه در کشور ما بیش از همه جا، مرد سالاری ریشه‌ های عمیق دارد و تصور میشود زنان برای رفع شهوت مرد ها خلق شده اند، یا برای... اسارت، کنیزی و تولید نسل! واقعا وضعیت زنان، این موجودات مهربان سخت و درد آفرین است زیرا به تمام معنی حقوق شان
پایمال، بدبخت و بی پناه هستند و زندگی آنان تفاوت چندانی با زمان طالبان ندارد.
 
 
مسئله زنان روز تا روز ابعاد گسترده تری به خود گرفته؛ از قبیل سوزاندن، زندانی نمودن زنان در خانه ، سر تراشیدن زنان ، بریدن گوش و دیگر اعضای بدن،سنگسار نمودن و ازدواج های اجباری نمونه هایی ازاین خشونت ها و نقض آشکار حقوق بشر بوده که زنان افغانستان به آن روبرو میباشند. براساس گزارش سازمان ملل، هرچند فرار از خانه یا سر باز زدن از ازدواج اجباری خلاف قانون نیست، اما دادگاه های محلی معمولاً زنانی را که از خشونت های خانوادگی فرار کرده اند به عنوان «مجرم اخلاقی» به زندان محکوم می کنند. و زنان ابدا نزد آنان از عالم انسانیت خارج است. یک زن جوان ۱۹ ساله که برای چندین ماه توسط شوهر ، مادر شوهر و پدرش لت و کوب شده است چنین می گوید: من از (کلمه نام شوهرم متنفرم) این زن جوان به سازمان دیده بان حقوق بشر گفته است: گرده هایم به علت ضربه های شدید مشت و لگد کاملا سیاه شده است ،جای از بدنم را سراغ ندارم که از شکنجه سالم مانده باشد، ... ولی، حالا این زن با چهل زن دیگر در زندان کابل به سر میبرند. و همۀ یک سرنوشت دارند !
این زن گفته است اگر میداستم چه روز سیاهی در زندان به سرم می آید، بهتر بود خود را به دریا غرق میکردم ...
ولی عوض اینکه مقامات دولتی به ایشان کمک نماید، آنان را به زندان های طولانی محکوم نموده اند.
وظیفه کرزی است تا عمق مشکلات ومسایل زنان را درک کند، و از حقوق آنان در برابر ظلم و ظالم دفاع نماید و به اعتراض نسبت به این نا برابری و وحشت قرون وسطایی و پایمال شدن حقوق آنان، این اسیران ستمدیده را با گرامی داشت از هشت مارس، روز جهانی زن که یک روز تاریخی است از زندان ها، که در شرایط نامساعد، اسفناک و نا امید کننده به سرمی برند، آزاد نماید و صدای بی صدایان را با گوش وجدان خود بشنود