پیام شاد باش

دانشمند عزیز وگرانقدرپروفیسورودکتورعلوم طب جناب عبدالرزاق سیاوش و همکارعلمی شان دانشمند گرامی جناب دوکتور محمد اسماعیل وردک!
از موفقیت و دست آورد بزرگ تان در اختراع آله ی تثبیت خارجی، غرض تداوی کسر زانو و آرنج (کسر پتلا و اولکران)ازطریق رسانه ها اطلاع حاصل کردم. از آنجائیکه زمانی در شفاخانه مرکزی اردو، آن کانون بشری دانش و معرفت، همه با هم در خدمت وطن و مردم اشتراک مساعی داشتیم؛ این خبر برایم بی نهایت خوش آیند و هیجان انگیز است.
با اظهار شاد باشها واحساسات نیک این موفقیت بزرگ ملی وبین المللی تان را از صمیم قلب تبریک و تهنیت گفته آرزومندم کاروان دانشمندان جوان وطن را یکجا با خود به قله های شامخ شگوفایی علوم رسانیده و بر افتخارات هرچه بیشترمردم و میهن بیفزائید.

برادر تان دوکتور سید احمد جهش

در شورای امنیت ملل متحد

گریستن بر تجاوز و جنگ اعلام ناشدهء 35 سالهء پاکستان بر ضد افغانستان کافی نیست

سلیمان کبیر نوری

بعد از یک و نیم سال تجاوزات آشکار جانب پاکستان بر حریم افغانستان، که طی این مدت زمان مسئولین نظامی و اداری این ولایت ها از دولت مرکزی استدعای کمک نیرو  و تجهیزات نظامی را بخاطر دفاع از نوامیس ملی، همچو فریاد های دادگرایانه و با عشق و جنون پُر شور و آتشین نسبت به دفاع از میهن را  نمودند، مثل فرزندان حلالی و صدیق این مرز وبوم، جنرال امین اله امرخیل قوماندان پیشین قوای سرحدی جنوب شرق  و دیگران...، اما با درد و دریغ که بعد ازین فریاد ها این مرد سلحشور و عاشق مردم و وطن نی تنها از جانب دولت مرکزی کمکی دریافت نکرد، بل پاداش این همه سر و صدای افشاگرانهء وطنپرستانه، به برکناری وی ازین پُست وظیفوی منتج گردید

دمی دیگر با پرسش یا درد «معشوق رحیم» گرامی

محمد عالم افتخار

"دمی با «معشوق رحیم» گرامی پیرامون چون وچرا و بود و نبود گوهراصیل آدمی" عنوان گفتار هفتم از سلسله جزوات کتاب در دست تإلیف پیرامون همین مفهوم و ایده بود که طبق روال پیشین در گسترهء وسیع کهکشان انترنیت افغانی انتشار یافت.(*)
مطلب روی پرسش ها و ملاحظات جناب معشوق رحیم متمرکز بود که طی ایمیلی به من فرستاده بودند.ازنظرمن وعدهِ زیاد خوانندگان مباحث؛ طی این گفتارارج ومنزلت واحترام زیادی وقف ایشان گردیده بود تا انگیزه ای باشد برای جوانان وروشنفکران همانند شان درورود به پرسش ها ومناظرات جدی تروسنگین تراجتماعی و فرهنگی.
حتی به طرز غیر معمول من فوتوی ایشان را هم از سایتی کاپی و با افزودن پیکسیل آن؛ به ویبسایت های فراوان همیار فرستادم که قسماً در جنب ایمیل شان و قسماً در جای فوتوی من (نگارنده) قرار گرفت.
آرزومندم عزیزانی که متن مذکور را نخوانده اند – یا برای دقت بیشتر در قضاوت؛ دوباره ـ بخوانند و اگر خواستند سهمی در مورد بگیرند